و هم درين سورة ( 149 ) گفت :
« وَ مِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ » .
و ازين معنى در قرآن بسيارست .
وحى - بدانكه وحى در قرآن برده وجه باشد :
وجه نخستين وحى بمعنى سخن بسر گفتن بود
چنان كه خداى در سورة النّجم ( 10 ) گفت :
« فَأَوْحى إِلى عَبْدِهِ ما أَوْحى »
يعنى كلّم عبده بالسّرّ ما كلّم .
و وجه دوم وحى بمعنى فروفرستادن قرآن بود
چنان كه در سورة الأنعام ( 19 ) گفت :
« وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ »
يعنى أنزل علىّ هذا القرآن .
و وجه سيم وحى بمعنى نامه بود
چنان كه در سورة الأنبيا ( 45 ) گفت :
« قُلْ إِنَّما أُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِ »
يعنى بالكتاب .
و وجه چهارم وحى بمعنى پيغام بود
چنان كه در سورة الأعراف ( 160 ) گفت :
« وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى إِذِ اسْتَسْقاهُ قَوْمُهُ »
يعنى أوحينا إليه برسالة جبرئيل عليهما السّلام . و در سورة يونس ( 87 ) گفت :
وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى وَ أَخِيهِ أَنْ تَبَوَّءا لِقَوْمِكُما بِمِصْرَ بُيُوتاً
يعنى أوحينا إليهما برسالة جبرئيل عليهم السّلام .
و وجه پنجم وحى بمعنى اشارت باشد و بعضى گفتند كه بمعنى نبشتن نيز بود
چنان كه در سورة مريم ( 11 ) گفت :
« فَخَرَجَ عَلى قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرابِ فَأَوْحى إِلَيْهِمْ »
يعنى أشار إليهم ، و قال بعضهم