ميت - بدان كه ميت در قرآن بر چهار وجه باشد :
وجه نخستين ميت بمعنى گمراه بود
چنان كه خداى در سورة الأنعام ( 122 ) گفت :
« أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ »
يعنى أو من كان ضالّا عن الهدى فهديناه .
و وجه دوم ميت بمعنى زمين بىنبات بود
چنان كه در سورة الأعراف ( 57 ) گفت :
« وَ هُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذا أَقَلَّتْ سَحاباً ثِقالًا سُقْناهُ لِبَلَدٍ مَيِّتٍ »
يعنى الأرض الّتى ليس فيها نبات فهى ميتة فأحييناها بالماء . و در سورة يس ( 33 ) گفت :
« وَ آيَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْناها »
يعنى أحييناها بالماء . و ازين معنى در قرآن بسيارست .
و وجه سيم ميت بمعنى مرده بود
چنان كه در سورة الزّمر ( 30 ) گفت :
« إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ »
يعنى الميت بعينه .
و وجه چهارم ميّت بمعنى آب منى بود
چنان كه در سورة آل عمران ( 27 ) و در سورة يونس ( 31 ) گفت :
« يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ »
يعنى يخرج النّطفة و هى ميتة من الحيوان .
و ازين معنى در قرآن بسيارست .
ميزان - بدان كه ميزان در قرآن بر دو وجه باشد :
وجه نخستين ميزان بمعنى نهاد دين و داد بود
چنان كه خداى در سورة حم عسق ( 17 ) گفت :
« اللَّهُ الَّذِي أَنْزَلَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ وَ الْمِيزانَ »