فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ »
يعنى و رمى .
و وجه دوم قذف بمعنى پيدا كردن بود
چنان كه در سورة سبا ( 48 ) گفت :
« قُلْ إِنَّ رَبِّي يَقْذِفُ بِالْحَقِّ »
يعنى يبيّن بالحقّ .
قرآن - بدانكه قرآن در قرآن بر چهار وجه باشد :
وجه نخستين قرآن بمعنى نبى بود
چنان كه خداى در سورة المزّمّل ( 20 ) گفت :
« فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ »
يعنى القرآن بعينه .
و وجه دوم قرآن بمعنى نماز بامداد بود
چنان كه در سورة بنى إسرائيل ( 78 ) گفت :
« وَ قُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كانَ مَشْهُوداً »
يعنى و صلاة الفجر إنّ صلاة الفجر كان مشهودا .
و وجه سيم قرآن بمعنى خطبهء خطيب بود
چنان كه در سورة الأعراف ( 204 ) گفت :
« وَ إِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ أَنْصِتُوا »
قال بعض أهل التّفسير : القرآن هاهنا خطبة الخطيب .
و وجه چهارم قرآن بمعنى آن بود كه در لوح محفوظ نبشته است
چنان كه در آخر سورة البروج ( 21 ) گفت :
« بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ » .
قصد - بدانكه قصد در قرآن بر سه وجه باشد :
وجه نخستين قصد بمعنى پيدا كردن راه بود
چنان كه خداى در سورة النّحل ( 9 ) گفت :
« وَ عَلَى اللَّهِ قَصْدُ السَّبِيلِ »
يعنى بيان الطّريق .
و وجه دوم قصد بمعنى آسان بود
چنان كه در سورة التّوبه ( 42 )