و وجه چهارم سيّئه بمعنى عذاب بود در دنيا
چنان كه در سورة الرّعد ( 6 ) گفت :
« وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ »
يعنى يستعجلونك بالعذاب فى الدّنيا قبل العافية .
و وجه پنجم سيّئه بمعنى قول زشت بود
چنان كه در سورة القصص ( 54 ) گفت :
وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ
يعنى و يدفعون بقول المعروف قول القبيح . و در سورة حم السّجده ( 34 ) گفت :
« وَ لا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَ لَا السَّيِّئَةُ »
يعنى قول المعروف و قول القبيح .
و وجه ششم سيّئه بمعنى بدى بود
چنان كه در سورة الأنعام ( 160 ) گفت :
« وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزى إِلَّا مِثْلَها »
يعنى السّيّئة بعينها .
و وجه هفتم سيّئه بمعنى غلام بارگى بود
چنان كه در سورة هود ( 78 ) گفت :
وَ جاءَهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَ مِنْ قَبْلُ كانُوا يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ
يعنى الفاحشة أى اللّواطة .
سيّد - بدانكه سيّد در قرآن بر دو وجه باشد :
وجه نخستين سيّد بمعنى مهتر بود
چنان كه خداى در سورة آل عمران ( 39 ) گفت :
« وَ سَيِّداً وَ حَصُوراً وَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ »
يعنى السّيّد بعينه .
و وجه دوم سيّد بمعنى شوهر بود
چنان كه در سورة يوسف ( 25 ) گفت :
« وَ أَلْفَيا سَيِّدَها لَدَى الْبابِ »
يعنى بعلها .