و وجه سيم سوىّ بمعنى راه راست بود
چنان كه در آخر سورة طه ( 135 ) گفت :
« فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحابُ الصِّراطِ السَّوِيِّ »
يعنى أصحاب الطّريق المستوى فى الدّين .
و وجه چهارم سوىّ بمعنى دين اسلام بود
چنان كه در سورة مريم ( 43 ) گفت :
« فَاتَّبِعْنِي أَهْدِكَ صِراطاً سَوِيًّا »
يعنى دينا عدلا و هو الإسلام . و در سورة الملك ( 22 ) گفت :
« أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ أَهْدى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا »
يعنى دينا عدلا .
سيّئة - بدانكه سيّئه در قرآن بر هفت وجه باشد :
وجه نخستين سيّئه بمعنى كشتن و هزيمت بود
چنان كه خداى در سورة آل عمران ( 120 ) گفت :
« وَ إِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِها »
يعنى القتل و الهزيمة يوم أحد .
و وجه دوم سيّئه بمعنى شرك بود
چنان كه در سورة النّمل ( 90 ) گفت :
« وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ »
يعنى و من جاء بالشّرك .
و وجه سيم سيّئه بمعنى تنگى و كمى باران بود
چنان كه در سورة الأعراف ( 131 ) گفت :
« وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسى وَ مَنْ مَعَهُ »
يعنى و إن تصبهم قحط و قلة المطر و الخير . و هم درين سورة ( 95 ) گفت :
« ثُمَّ بَدَّلْنا مَكانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ »
يعنى مكان القحط و قلّة المطر الخصب و كثرة المطر .