الأعراف ( 23 ) گفت :
« وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ »
يعنى الخسران بعينه . و در سورة الزّمر ( 65 ) گفت :
« لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ »
يعنى الخسران بعينه .
خشوع - بدانكه خشوع در قرآن بر دو وجه باشد :
وجه نخستين خشوع بمعنى فروتنى كردن بود
چنان كه خداى در سورة بنى اسرائيل ( 109 ) گفت :
« وَ يَقُولُونَ سُبْحانَ رَبِّنا إِنْ كانَ وَعْدُ رَبِّنا لَمَفْعُولًا وَ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ يَبْكُونَ وَ يَزِيدُهُمْ خُشُوعاً »
يعنى تواضعا .
و وجه دوم خشوع بمعنى آرميدن آواز بود از ترس خداى
چنان كه در سورة طه ( 108 ) گفت :
« يَوْمَئِذٍ يَتَّبِعُونَ الدَّاعِيَ لا عِوَجَ لَهُ وَ خَشَعَتِ الْأَصْواتُ لِلرَّحْمنِ فَلا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْساً »
يعنى سكنت الأصوات من خشية اللّه .
خطا - بدانكه خطا در قرآن بر سه وجه باشد :
وجه نخستين خطا بمعنى شرك آوردن بود
چنان كه خداى در سورة القصص ( 9 ) گفت :
« إِنَّ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما كانُوا خاطِئِينَ »
يعنى كانوا مشركين . و در سورة الحاقّه ( 37 ) گفت :
فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هاهُنا حَمِيمٌ وَ لا طَعامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ لا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخاطِؤُنَ
يعنى إلّا المشركون .