56 -
فِيهِنَّ قاصِراتُ الطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لا جَانٌّ .
در آن فراشها ( خوابگاهها ) زنهاى ( كنيزكانى ) فروداشته چشم هستند كه هيچ آدمى و پرى دست به آنها نبرده است .
57 -
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ .
تفسير آن گذشت .
58 -
كَأَنَّهُنَّ الْياقُوتُ وَ الْمَرْجانُ .
گوئى كنيزكانى هستند چون ياقوت ( به صفا و سرخى ) و چون مرواريد ( به روشنائى و سپيدى ) .
59 -
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ .
تفسير آن گذشت .
60 -
هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ .
نيست جزاى نيكوئى جز نيكوئى ( جزاى نيكوئى مؤمن در دنيا و آخرت هر دو است ولى جزاى نيكوئى كافر تنها در دنيا است ) .
61 -
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ .
تفسير آن گذشت .
62 -
وَ مِنْ دُونِهِما جَنَّتانِ .
و جز آن دو بهشت در باغ ، دو بهشت ديگر هستند .
63 -
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ .
تفسير آن گذشت .
64 -
مُدْهامَّتانِ .
آن دو بهشت سخت سبز سيررنگ و ژرف و پردرخت هستند .
65 -
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ .
تفسير آن گذشت .
66 -
فِيهِما عَيْنانِ نَضَّاخَتانِ .
در آن دو بهشت دو چشمه جوشنده و پراننده ( فوّاره ) است .
67 -
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ .
تفسير آن گذشت .
68 -
فِيهِما فاكِهَةٌ وَ نَخْلٌ وَ رُمَّانٌ .
« 1 » در آن دو بهشت ميوه و خرما و انار است .
69 -
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ .
تفسير آن گذشت .
70 -
فِيهِنَّ خَيْراتٌ حِسانٌ .
در آن بهشتها زنان نيكخوى و نيكروى هستند .
71 -
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ .
تفسير آن گذشت .
72 -
حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِي الْخِيامِ .
سياهچشمان دو راز چشم بيگانگان اندر سراپردهها هستند .
73 -
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ .
تفسير آن گذشت .
74 -
لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لا جَانٌّ .
كه آدمى و پرى آنان را نپاسيده است ( باكرهاند . )
75 -
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ .
تفسير آن گذشت .
76 -
مُتَّكِئِينَ عَلى رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَ عَبْقَرِيٍّ حِسانٍ .
آن زنها به نازنشستگانند بر روى بالشهاى نرم و سبز و گرانمايه كه نيكوروى و نيكوخوى هستند .
77 -
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ .
تفسير آن گذشت .
78 -
تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ .
پاك است و بىعيب پروردگار تو ( اى محمّد ) كه صاحب بزرگوارى و بندهنوازى است .
هامش
( 1 ) - تصريح به خرما و انار با آنكه جزء ميوه است بواسطهء برترى آن دو ميوه نزد عربها است .