تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى ) — صفحة 490

مساهمون:

ص٤٩٠
23 -
كَأَمْثالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ .
مانند مرواريد در صدف پوشيده و گرد به آن نرسيده ! ( حاضرند ) 24 -
جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ .
( اين‌ها همه ) پاداش آن كردار است كه مىكردند . 25 -
لا يَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً وَ لا تَأْثِيماً .
در آنجا نابكار و سخنى بيهوده نشنوند و آنان را هيچ بزه نباشد . 26 -
إِلَّا قِيلًا سَلاماً سَلاماً .
مگر گفتن سخنى بىرنج و درودى از جفا آزاد . 27 -
وَ أَصْحابُ الْيَمِينِ ما أَصْحابُ الْيَمِينِ .
خداوندان دست راست ( راست‌دست ) چه مردمانى كه ايشان هستند ! 28 -
فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ .
در درختستانى پربار ، خار از ميوهء آن چيده ( بىخار ) . 29 -
وَ طَلْحٍ مَنْضُودٍ .
و درخت موز كه ميوه آن درهم نشسته و روى هم چيده . 30 -
وَ ظِلٍّ مَمْدُودٍ .
و سايهء كشيدهء درختان . 31 -
وَ ماءٍ مَسْكُوبٍ .
و آبى بر زمين روان و خوش‌بو و گوارا . 32 -
وَ فاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ .
و ميوهء فراوان و بسيار . 33 -
لا مَقْطُوعَةٍ وَ لا مَمْنُوعَةٍ .
نه به سر آيد و نه باز بريده و نه از خوردن بازداشته ( از خامى ) . 34 -
وَ فُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ .
و فرشهاى بلند و گستره ( خوابگاه‌ها ) - يا - زنان زيباروى آراسته . 35 -
إِنَّا أَنْشَأْناهُنَّ إِنْشاءً .
ما آنها را آفريديم آفريدنى ( پرورده و آراسته و رسيده ) . 36 -
فَجَعَلْناهُنَّ أَبْكاراً .
ما آنها را دوشيزگان ( بكر ) آفريديم . 37 -
عُرُباً أَتْراباً .
شوهردوستان ، هم‌بالا و همقد و هم‌آسا . 38 -
لِأَصْحابِ الْيَمِينِ .
همه آنها ويژهء دست‌راستيها ( آفريده شده ) . 39 -
ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ .
گروهى از پيشينيان ( جوكى ) هستند . 40 -
وَ ثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِينَ .
و گروهى ( جوكى ) از پسينيان هستند . 41 -
وَ أَصْحابُ الشِّمالِ ما أَصْحابُ الشِّمالِ .
و صاحبان چپ‌دست و چپ‌سوى چه مردمانى كه ايشانند ! 42 -
فِي سَمُومٍ وَ حَمِيمٍ .
در آتش و تفت باد ، بادى سخت گرم و بادى سخت سرد و آبى جوشيده ! 43 -
وَ ظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ .
و سايهء آن از دود سخت سياه ! 44 -
لا بارِدٍ وَ لا كَرِيمٍ .
نه خنك و نه خوش‌نما و آسان ! 45 -
إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُتْرَفِينَ .
آنان پيش از آن روز ( رستاخيز ) خوش‌گذران و گردن‌كشان بودند . 46 -
وَ كانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ .
و اصرار داشتند ( مىسهيدند ) پيش از آن روز بر ارتكاب بزه‌ها و سوگندهاى بزرگ ( بر نبودن بعث ) . 47 -
وَ كانُوا يَقُولُونَ أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ .
و مىگفتند :