و فرمانبردار و راستگويان و شكيبايان و فروتنان و صدقه دهان و روزهداران و ناموس خود را نگهبانان ( گوشوانان ) و خدا را زياد يادكنندگان ، آمرزش و مزد بزرگ آماده ساخته است .
36 -
وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِيناً .
هيچ مرد و زن با ايمان را نمىرسد كه چون خدا و فرستادهاش فرمانى دهد ، آنها در پذيرفتن آن اختيار داشته باشند ( يعنى بتوانند نپذيرند ) و هركس خدا و رسولش را نافرمانى كند با گمراهى آشكار گمراه شده !
37 -
وَ إِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَ اتَّقِ اللَّهَ وَ تُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ وَ تَخْشَى النَّاسَ وَ اللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشاهُ .
ياد كن ( اى محمّد ) آنگاه كه به آن مردى كه خداوند به او نعمت اسلام داد و تو هم ( به آزاد كردن ) به او نعمت دادى ، مىگفتى همسر خود را نگاهدار ! و از خشم خداى بپرهيز ! و در دل چيزى را نهان مىداشتى كه خداوند آشكاركنندهء آن است و تو از ( بدگوئى ) مردم مىترسيدى ! درحالىكه خداوند سزاوارتر است كه از او بترسى !
فَلَمَّا قَضى زَيْدٌ مِنْها وَطَراً زَوَّجْناكَها لِكَيْ لا يَكُونَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ حَرَجٌ فِي أَزْواجِ أَدْعِيائِهِمْ إِذا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَراً وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا .
پس چون زيد ( ناپسرى پيغمبر ) از زن خود كام خويش برآورد ( و او را طلاق داد ) ما او را به زنى به تو داديم تا بر مؤمنان در به زنى گرفتن زنان پسر خواندهء خود تنگى نباشد ، كه آنها را به زنى گيرند و كام دل به حلال از او برگيرند ، و فرمان خدا هميشه كاركردنى و در پى آن رفتنى است .
38 -
ما كانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيما فَرَضَ اللَّهُ لَهُ سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ قَدَراً مَقْدُوراً .
بر پيغمبر تنگى و حرجى در آنچه خداوند جائز گردانيده نيست ( از زناشوئى بيش از چهار زن ) كه سنّت خدا در پيغمبران پيش بوده ! و همه كارهاى خدا به اندازه و باز انداخته ، چنان كه بايد و شايد به تقدير است .
39 -
الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ وَ كَفى بِاللَّهِ حَسِيباً
آنها كسانى هستند كه پيغام خدا را مىرسانند و از او مىترسند و از جز خداى يگانه نمىترسند و خداوند براى كارسازى و نگاهبانى همه كافى است .
تفسير ادبى و عرفانى
سوره 33 آيه 23
23 -
مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ .
آيه . اين آيت مدح صحابهء پيغمبر است كه خواب و آرام بر خود حرام كردند تا در ميدان دين خرام گردند ، روز و شب همىتاختند تا سراپردهء كفر برانداختند ، تخم عبادت كاشتند تا ميوه سعادت برداشتند ، علم شعارشان و زهد دثارشان و رحمت نثارشان . مردانى كه وفاى عهد صفت ايشان ، و صدق در قول و عمل سيرت ايشان ، كه در راه خدا از بهر اعزاز دين و اعلاء كلمهء حق ، تن سبيل كردن و جان در خطر نهادن پيشهء ايشان است .
. . . فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ .
آيه . صد هزار جان مقدس فداى آن ضربت قهر باد كه در ميدان وفا بر صفات آن مردان در كارزار روز احد فروآمد ، و فردا كه ايشان را حشر كنند ، قطرههاى