9 -
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ .
به درستى كه خداوند تو ( اى محمّد ) توانا و مهربان است .
10 -
وَ إِذْ نادى رَبُّكَ مُوسى أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ .
ياد كن آنگاه كه پروردگار تو موسى را خواند كه به سوى آن گروه ستمكاران برو .
11 -
قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَ لا يَتَّقُونَ .
قوم فرعون ( و كسان او ) كه از خدا نمىترسند و نمىپرهيزند .
12 -
قالَ رَبِّ إِنِّي أَخافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ .
موسى گفت : پروردگارا ، من مىترسم كه مرا تكذيب كنند !
13 -
وَ يَضِيقُ صَدْرِي وَ لا يَنْطَلِقُ لِسانِي فَأَرْسِلْ إِلى هارُونَ .
و اينكه سينهء من تنگ گيرد و زبان من گشاده نشود ، پس به هارون پيغام فرست تا با من بيايد .
14 -
وَ لَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَأَخافُ أَنْ يَقْتُلُونِ .
قوم ايشان را بر من دعوى گناهى است ، پس مىترسم كه مرا بكشند .
15 -
قالَ كَلَّا فَاذْهَبا بِآياتِنا إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ .
خداوند فرمود : جاى ترس نيست ، برويد با پيغامهاى ما كه ما با شما و سخنان را شنوا هستيم .
16 -
فَأْتِيا فِرْعَوْنَ فَقُولا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ .
پس بيائيد بر فرعون و بگوئيد : ما فرستادهء پروردگار جهانيانيم .
17 -
أَنْ أَرْسِلْ مَعَنا بَنِي إِسْرائِيلَ .
و مىگوئيد كه بنى اسرائيل را بگشاى ( آزاد كن ) و با ما گسيل دار .
18 -
قالَ أَ لَمْ نُرَبِّكَ فِينا وَلِيداً وَ لَبِثْتَ فِينا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ .
فرعون ( پس از ديدن آنها ) گفت : اى موسى ، آيا ما تو را ميان خود در كودكى نپرورديم ؟ و آيا تو چند سال از عمر خود را در ميان ما نگذرانيدى ؟
19 -
وَ فَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَ أَنْتَ مِنَ الْكافِرِينَ .
و كردى كردهء خويش را ، و تو به نعمت من از ناسپاسيانى « 1 »
20 -
قالَ فَعَلْتُها إِذاً وَ أَنَا مِنَ الضَّالِّينَ .
گفت : آنچه گفتى كردم ( وقتى ميان شما بودم ) و در آن وقت من از ناآگاهان بودم .
21 -
فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْماً وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ .
تا آنكه من از ميان شما گريختم ، چونكه از شما ترسيدم ، پس آن پروردگارم به من دانش بخشيد و مرا از پيغمبران كرد ( و به تو فرستاد ) .
تفسير ادبى و عرفانى
سوره 26 آيه 1
1 -
طسم -
( طا ) اشاره به طهارت عزّت و تقدّس علو خدا است و ( سين ) اشاره به سناى جبروت خدا و ( ميم ) دلالت بر مجد جلال او است . خداوندى كه روح دلها مهر او ، آئين زمانها ذكر او ، سور گوشها گفتار او ، عيد چشمها ديدار او ، آسايش جانها عيان او ، منزل جوانمردان كوى او ، مقصود عارفان گفتوگوى او ، نسيم وصل وزان از سوى او ، همه از او ، و همه به او ، و خود همه او .
سوره 26 آيه 3
3 -
لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ .
آيه . اى سيد ، اين مشت بيگانگان كه مقهور سياست مااند و مطرود درگاه عزّت ما ، تو دل خويش را چرا به ايشان مشغول كنى ؟ و از ناگرويدن آنها بر خود چرا رنج برى ؟ ايشان را به حكم ما
هامش
( 1 ) اشاره به كشتن موسى يك نفر قبطى به حمايت از يك نفر يهودى است .