مِنْ خِلالِهِ وَ يُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ مِنْ جِبالٍ فِيها مِنْ بَرَدٍ فَيُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَصْرِفُهُ عَنْ مَنْ يَشاءُ يَكادُ سَنا بَرْقِهِ يَذْهَبُ بِالْأَبْصارِ .
نبينى كه خداوند ابرها را به آسانى در هوا مىراند ، آنگاه پارههاى آن را بهم مىپيوندد ، آنگاه روى هم توده مىكند ، پس مىبينى كه رگهاى باران از ميان آنها باريدن گيرد و از آسمان در كوهها برف بارد ، پس خداوند آن را به هر كس كه بخواهد مىرساند و از هركس كه بخواهد ، مىگرداند ، نزديك است كه روشنائى برق ابرها ، ديدهها را از سر بربايد !
44 -
يُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ إِنَّ فِي ذلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصارِ .
خداوند شب و روز مىبرد و مىآورد ( و گيتى را حال به حال مىگرداند ) و در آنچه مىكند و مىنمايد ديدورى ( عبرتى ) است براى خردمندان و بينايان !
45 -
وَ اللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ ماءٍ فَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى بَطْنِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى رِجْلَيْنِ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى أَرْبَعٍ يَخْلُقُ اللَّهُ ما يَشاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ .
خداوند هر جنبندهاى را از آب آفريد ، پس از آنها هستند كه بر شكم خويش مىروند ، و از آنها كه بر دو پا مىروند ، و از آنها كه بر چهار پا مىروند ، و خداوند هرچه بخواهد مىآفريند ، كه خداوند بر هر چيزى توانا است .
46 -
لَقَدْ أَنْزَلْنا آياتٍ مُبَيِّناتٍ وَ اللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ .
ما فرستاديم سخنان و پيغامهاى درست و روشن و پيدا ، و خداوند هركه را خواهد به راه راست هدايت كند .
47 -
وَ يَقُولُونَ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ وَ أَطَعْنا ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ ما أُولئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ .
( منافقان ) مىگويند ايمان به خدا و به پيغمبر آورديم و فرمان برداريم ، آنگاه گروهى از ايشان بعد از آنكه اطاعت كردند روى گردانند ، و هرگز ايشان ايمانآورنده نبودند .
48 -
وَ إِذا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ إِذا فَرِيقٌ مِنْهُمْ مُعْرِضُونَ .
هنگامى كه منافقان بسوى خدا و رسول او باز خوانند تا ميان آنان حكم كند ، در آن وقت گروهى از آنان روى گردان شوند !
49 -
وَ إِنْ يَكُنْ لَهُمُ الْحَقُّ يَأْتُوا إِلَيْهِ مُذْعِنِينَ .
اگر حكم به سود آنها باشد و به آنها حق دهند ، به حكم خدا و رسول شتابان اذعان و اعتراف مىكنند !
50 -
أَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَمِ ارْتابُوا أَمْ يَخافُونَ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ رَسُولُهُ بَلْ أُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ .
در دلهاى ايشان بيمارى است ؟ يا دستورى كه مىشنوند دلشان نمىآرمد ؟ يا مىترسند كه خدا و رسولش بر آنها ستم كنند ؟ نه ، بلكه آنان خود ستمكارانند !
51 -
إِنَّما كانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَنْ يَقُولُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ .
همانا گفتار و پاسخ مؤمنان وقتى كه بسوى خدا و فرستادهاش براى داورى خوانده مىشوند ، اين است كه مىگويند : شنيديم و فرمان برداريم ، و ايشانند كه پيروز و رستگارند !
52 -
وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَخْشَ اللَّهَ وَ يَتَّقْهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ .
هركس خدا و رسولش را اطاعت كند و از خداى بترسد و از خشم خداوند پرهيزكار باشد ، آنان رستگارانند .
53 -
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّ قُلْ لا تُقْسِمُوا طاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ .
و سوگند ياد كنند ( منافقان ) كه اگر به آنها فرمان جهاد دهى ، هرآينه