تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — صفحة 49

مساهمون:

ص٤٩
آيهء 191
وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ .
و بكشيدشان هركجا بيابيدشان .
وَ أَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ .
و برون كنيدشان از آنجا كه برون كرده بودندتان ، اى از مكه .
وَ الْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ .
و آن شرك كايشان اندرواند بزرگ‌تر و هول‌ناك‌تر و سختر از كشتن شما مر ايشان را اندر حرم و اندر حرم .
وَ لا تُقاتِلُوهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ حَتَّى يُقاتِلُوكُمْ فِيهِ .
و كارزار مكنيد فا ايشان اندر حرم تا ايشان ابتدا نكنند به كارزار شما اندرو .
فَإِنْ قاتَلُوكُمْ [ 62 ] فَاقْتُلُوهُمْ .
اگر ايشان كارزار كنند فا شما بكشيدشان .
كَذلِكَ جَزاءُ الْكافِرِينَ .
چنين است پاداش بت‌پرستان . آيهء 192
فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ .
و اگر فاز باشند از كارزار شما و توبه كنند ، خداى آمرزگارست و بخشاينده مر ايشان را . آيهء 193
وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ .
و كارزار كنيد فا ايشان اگر ابتدا كنند به كارزارتان ، تا نماند اندر زمين شرك .
وَ يَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ .
و تا دين مر خداى را بود اندر جزيرهء عرب .
فَإِنِ انْتَهَوْا .
اگر فاز باشند از كارزار شما .
فَلا عُدْوانَ إِلَّا عَلَى الظَّالِمِينَ .
دستورى نى مر شما را به كارزار مگر فر ستم‌گاران و ابتداكنندگان به كارزار . آيهء 194
الشَّهْرُ الْحَرامُ بِالشَّهْرِ الْحَرامِ
« 1 »
.
اين ماه حرم ماه ذو القعده كه اندر شدى اندرو به مكه بدل ماه حرم ماه ذو القعدهء پارينه كه ترا فاز داشته بودند از مزكت مكه .
وَ الْحُرُماتُ قِصاصٌ .
و حرم امسالينه بدل حرم پارينه ، اى قصاص كردم مر ترا ازيشان امسال برون كردم ايشان را از مكه ، چنان كه فاز داشته بودند پار مر ترا از عمره آوردن به مكه .
فَمَنِ اعْتَدى عَلَيْكُمْ .
و هركه فر شما فيداد كند به كارزار اندر مكه .
فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى عَلَيْكُمْ .
قصاص كنيد مر ايشان را همچنان‌كه فيداد كردند فر شما .
وَ اتَّقُوا اللَّهَ .
و بپرهيزيد از خداى به همه چيزىكه بفرمود مر شما را اندرو ، و به همه چيزىكه نهى كرد ازو . [ 63 ]
وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ .
و بدانيد كه خداى يارى ده پرهيزگاران است به نصرت دادن مر ايشان را .
هامش
( 1 ) . در حاشيه آمده است : يعنى اگر شما ما [ ه ] حرام جنگ كنيد ما نيز كنيم .
بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — صفحة 49 | محمد روشن / مؤلف مجهول