الْمَصِيرُ .
پس برسانمش به آتش دوژخ ناچار . و بد جاى فازگشتا كه كافر را بود دوژخ .
آيهء 127
وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْراهِيمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ .
و ياد كن چو ابراهيم همى فرآورد بن ياد خانهى كعبه را .
وَ إِسْماعِيلُ .
و يارى همىداد مر او را فرزند وى اسمعيل .
رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ .
ابراهيم چو بناى خانه را تمام كرد ، دعا كرد كه : بار خدايا ، بپذير اين از ما كه ته شنوايى مر دعاى بندگان را ، و دانايى به مراد دلهاى ايشان و رواكردن حاجتهاى ايشان .
آيهء 128
رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ .
بار خدايا ، ما را هردو مخلص دار مر ترا ، و فرمانبردار دار مرا مر ترا .
وَ مِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ .
و ز فرزندان ما نيز [ 27 ] جماعتى « 1 » فرمانبردار دار مر ترا .
وَ أَرِنا مَناسِكَنا .
و بياموز مر ما را جايگاههاى عبادتهاى حج .
وَ تُبْ عَلَيْنا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ .
و تجاوز كن از زلّتها و خطاهاى ما ، كه ته پذيرندهى توبهى بندگانى و بخشاينده .
آيهء 129
رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ .
اى بار خداى ما ، بفرست اندر ميان مكيان پيغامبرى ازيشان .
يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِكَ .
تا بخواند فرايشان سخنان ته « 2 » .
وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ .
و بياموزد مر ايشان را نبى ، و حلال و حرام آنچه ياد كنى اندر نبى .
و بهرى گفتند : حكمت سنّتهاى پيغامبر بود عليه السّلم كه بياموخت ياران را .
وَ يُزَكِّيهِمْ .
و تا پاك گرداند مر ايشان را به توحيد از كافرى ، و گفتند : تا پاك گرداند مر ايشان را به ستدن زكات ازيشان . و بهرى گفتند تا تزكيت كند مر ايشان را روز قيامت چن گوايى دهند مر پيغامبران را .
إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ .
كه ته خداى قادرى فر آنچه خواهى ، و قوى اندر پادشايى و حكيمى ، حكم كردى كاين پيغامبر بفرستى .
آيهء 130
وَ مَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْراهِيمَ إِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ .
و كه گردد از طرايق ابراهيم عليه السّلم مگر آن كسى كاو خويشتن سفيه كند ؟
و كلبى گفت و مقاتل : اى كافر نشود به دين ابراهيم و شريعت او مگر آن كسى
هامش
( 1 ) . متن : + و .
( 2 ) . ته - تو .