چو فرمانبردار يافتش خداى عزّ و جلّ ، وحى كرد به دو كه من ترا همى امام خلق خواهم كرد ، تا مومنان همه به تو اقتدى كنند و سخنهاى ترا كار بندند .
قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي .
ابراهيم از سلامت دل و ز شفقت كاو را بود فر خلق ، گفت : يا رب ، و ز فرزندان من نيز ايشان را امامان گردان مر خلق را .
قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ .
گفت : يا ابراهيم از فرزندان ته جهودان باشند ، و من مر جهودان را امامان خلق نگردانم . كرامت من مر فيدادگران را اندر نيابد .
آيهء 125
وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أَمْناً .
و ما بيافريديم مرين خانهى كعبه را جايگاه فازگشت بندگان بدوى هرسالى به حج ، و جايگاه ايمنى گردانيديمش ، كه هركه از برون مكه جنايتى بكند كه فروقصاص واجب شود ، اندر مكّه شود ، آن حكم فرونرانند تا از وى بيرون نيايد ، حرمت آن خانه را .
وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِيمَ مُصَلًّى .
و بگيريد شما كه امّتان محمّدايد جايگاه نماز از مقام ابراهيم ، از ان جايگاهى كه اثر قدم ابراهيم است اندران سنگ .
وَ عَهِدْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ أَنْ طَهِّرا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَ الْعاكِفِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ .
و پيمان كرديم فا ابراهيم خليل و فا اسمعيل ذبيح از پس از آنكه بنا كردند خانه را كه پاك داريد خانهى مرا ، و دست فاز مداريد كاندرو بتان نهند ياد كرد او از بهر طوافكنندگان را به گرد او ، و مقيمان را اندرو ، و مر ركوعكنندگان را ، او سجودكنندگان را [ 26 ] از نمازكنندگان .
آيهء 126
وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً .
و دعا كرد ابراهيم عليه السّلم از پس از آنكه بنا كرده بود خانه را ، بار خدايا ، مرين خانه را جايگاه ايمنى بندگان كن .
وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ .
و روزى ده مر آن كسها را كه مقيم باشند به مكه ، از ميوهها و ز برها مران كسهايى را كه بگروند به ته خداى و به روز راستخيز .
قالَ وَ مَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا .
وحى كرد به دو خداى كه روزى دهم نيز مران كسهايى را كه كافر شوند به من خداى ، خلقى بيافرينم و روزى فاز گيرم « 1 » ازيشان ، هر كه كافر شود روزى دهمش اندكى ازين جهان .
ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلى عَذابِ النَّارِ وَ بِئْسَ
هامش
( 1 ) . در متن : مكرر است ، و نخستين : فاز گيريم !