مصدرى و نسبت ، به نوشتن يك ( ياء ) اختصار مىشود :
كسهاى ( - كسهايى ) ، علامتهاى ( - علامتهايى ) ، ترساى ( - ترسايى ) ، شكيباى ( - شكيبايى )
* عموما همزهء « است » را در پيوند به كلمات مختوم به ( هاى ) بيان حركت و حتى ماضى نقلى حذف مىكند : كعبست ، اندرست ، يادكردست ، فازداشتست .
* در اضافهء كلمات مختوم به ( هاى ) بيان حركت ، علامت اضافه به تصريح و هميشه صورت « ى » است :
خانهى كعبه ، قبلهى ما ، پذيرندهى آن
نكات دستورى
* تبديل ب به ف درين متن - بخش نخستين - چندان است كه گويى صورتى جز آن نمىشناخته :
فازخريد / 5 ، فيداد / 5 ، فازگشت / 6 ، فردلها / 7 ، فى فرمان / 9 ، 81 ، فازپسين / 10 ، فيدادگران / 10 ، 31 ، فىعيبى / 13 ، فرفازداشت 14 / ، فى گمانان / 20 ، 86 ، فى تقصير / 22 ، فروفر / 25 ، فىآميز / 28 ، فيگانگان / 31 ، فيزار / 37 ، 56 ، فى خردان / 38 ، فى راهان / 38 ، فام / 77 ، فرين گردون فرببستند / 80 . . . و پارهاى تبديلهاى ديگر :
نبشتن ندانند / 3 ، دوژخ / 3 ، 18 ، اسپس ( - از پس ؟ ) / 17 ، 88 ، و اجماعتى / 16 ، بام گرفتن / 106
* تخفيف و ادغام نيز درين متن ديده مىشود :
نوكام / 20 ، 78 : هيچيز / 17 ، 67 ، سختر / 6 ، 49 ، بمران / 10 ، ماموز / 14 * همهجا همىآمده ولى گاه مقدّم بر فعل و گاه مؤخّر از آن ، و گاه ميان آن و فعل فاصله مىافتد :
همىنبيسند / 3 : همىبلفنجند / 3 ، همىآموختند / 13 . . .
به سر مقر آيند همى / 3 ، از سرايها بيرون كنيد همى / 5 ، خواهند همى / 54 ، آزمايش كرد خواهد همىتان / 81 ، همى كار نبنديد / 6 ، همى به بدى فرمايد / 38 ،