آيهء 262
الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ .
آنكسها كه هزينه كنند خواستههاشان به طاعت خداى عزّ و جلّ .
ثُمَّ لا يُتْبِعُونَ ما أَنْفَقُوا مَنًّا [ 115 ] وَ لا أَذىً .
پس بدان نفقات كه بكرده باشند فر درويشان سپاس ننهند و سخرهشان نگيرند .
لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ .
مر ايشان را [ است ] ثواب نفقاتشان اندر بهشت نزد خداىشان .
وَ لا
« 1 »
خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ .
و بيم نى فرايشان از عذاب آن جهان ، و نه اندوه خورند ايشان از مرگ .
آيهء 263
قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَ مَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ يَتْبَعُها أَذىً .
مقاتل گفت : دعاى آن توانگر مر درويش را چو ازو سؤال كند ، بگويد خدايت بدهاد و خدايت بيامرزاد . و اگر آذايى نمايد مرورا ، سايل عفو كند فاضلتر نزد خداى عزّ و جلّ از صدقهاى كه بدهد درويش را ، پس مرورا برنجاند بدانكه فروسپاس [ نهد ] و يا سرزنش كند يا سخره گيردش .
وَ اللَّهُ غَنِيٌّ حَلِيمٌ .
و خداى فىنيازست از صدقهى سپاس نهنده فر درويش ، و حليم است ، شتاب نكند به عقوبت او .
آيهء 264
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى .
گفت : يا آنكسهايى كه بگرويديد به يگانگى من خداى ، ثواب آن نفقاتى كه بكرده باشيد فر درويشان ، مران را باطل مكنيد به سپاس نهادن فرايشان و سخره گرفتن مر ايشان را .
كَالَّذِي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ .
چو باطلى صدقهى آن كسى كو به روى مردمان داده باشند .
وَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ .
و به خداى نگرويده باشد .
وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ .
و به روز فازپسين .
پس مثلى بزد مران را و گفت :
فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ [ 116 ] صَفْوانٍ عَلَيْهِ تُرابٌ .
مثل نفقهى منافق و مرايى چو مثل سنگى فروخاك و گرد بود .
فَأَصابَهُ وابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْداً .
بارانى به نيرو بيايد مران سنگ را و خاك از وى ببرد .
لا يَقْدِرُونَ عَلى شَيْءٍ مِمَّا كَسَبُوا .
كه كسى فر سنگ خاره كشت كرده باشد ، ازو چيزى ندرود ، و باران به نيرو مرورا اندر جهان ببرد ، همچنين آنكسى كاو نفقه به ريا كند و فر درويشان سپاس نهد و اذا نمايد مرورا اندران جهان فر ثواب آن قادرى نباشد .
وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ .
و
هامش
( 1 ) . متن : فلا .