بَثره « 1 » و دانه [ اى ] شبيه به پِشكِل به هم رسد - كه آن را « ذُبابِ كلب » نامند - يا به هيأت خروع باشد ، بايد دانست كه خواهد مُرد فرداى آن روز « 2 » . و آيت و علامت آن ، آن است كه در اوّل مرض خود ، خواهش اشياء حادّةُ الكيفيّة بسيار مىنمايد .
پنجم آن است كه : بر بعض انگشتان و يا بر اضلاع مريض ، بثرهء « 3 » سياه كوچكى شبيه به كرسنه به هم رسد با وجع بسيار ، بايد دانست كه صاحب آن بعد دو روز از ظهور آن ، خواهد مرد . و آيت و علامت آن ، آن است كه مريض در مرض خود ثقيل البدن مىباشد .
ششم آن است كه : اگر يافت شود در انگشت ابهام پاى چپ و يا دست چپ مريض ، دانهء كوچكى بر آمده شبيه به باقلا كمد اللّون بى وجع ، بايد دانست كه مريض تا شش روز خواهد مرد . و آيت و علامت آن ، آن است كه در به دو مرض ، او را خلفه و اسهال بسيار و به شدّت عارض گردد .
هفتم آن است كه : بر اصبع وسطى از رجل ايمَن « 4 » مريض ، دانهء برّاق به هم رسد ؛ بايد دانست كه تا دوازده روز خواهد مرد . و آيت و علامت آن آن است كه خواهش مىنمايد در اوّل مرض خود ، اشياء حريفه را خواهش بسيار .
هشتم آن است كه : ناخنهاى انگشتان عليل ، كمودت به هم رساند و در پيشانى او بثرهء « 5 » دموى برآيد ؛ بايد دانست كه صاحب آن تا چهار روز از ابتداى مرض خود خواهد مرد . و آيه و علامت آن ، آن است كه او را عطسه و خميازه بسيار مىباشد .
نهم آن است كه : در هر دو ابهام پاى مريض ، خارش شديدى به هم رسد و رنگ گردن او كمودت بسيار به هم رساند ؛ بايد دانست كه صاحب آن ، روز پنجم از اوّل مرض خود ، قبل از غروب آفتاب خواهد مرد . و آيت و علامت آن ، آن است كه در مرض خود ، بول بسيار غليظ خواهد نمود .
هامش
( 1 ) . الف : شبره .
( 2 ) . ب : فرداى او .
( 3 ) . الف : شبره .
( 4 ) . الف : يمنى .
( 5 ) . الف : شبره .