و آشاميدن عرق نيلوفر و بيد و كاسنى با لعاب بزرقطونا و به دانه باخُبَّهء سنگ شو نموده ؛ بى سكنجبين و يا با سكنجبين و آشاميدن آب برگ كاسنى بى مُرَوَّق و يا مروق ؛ به تنهايى و يا با سكنجبين و همچنين طبيخ برگ كاسنى ؛ به تنهايى و يا با ادويهء مناسبهء ديگر و پاشويه نمودن به آب نيم گرم و يا آب طبيخ برگ بيد و خبّازى و گل بنفشه و نيلوفر و سبوس گندم .
و آشاميدن شورباهاى چاشنىدار ؛ از آب زرشك و آلو و تمر هندى و انار و امثال اينها . و از ميوههاى رطب چاشنىدار مناسب هر موسم .
و بعد از دوازدهم ، با شيرهء تخم خرفه و سكنجبين .
بعد از شانزدهم ، اگر حمّى باقى باشد با خشونت زبان و بى اشتهايى ، روز شانزدهم مسهلى به طريق مذكور بياشامند و بعد از آن ، مبرّدات مذكوره .
اگر در حمّى دمويه ، مواد متوجّه دماغ باشد :
علامت آن : بى هوشى و هذيان و بى خوابى و شدّت صداع است .
علاج آن : در روز مسهل ، اوّل صبح ، آب انارين چهل مثقال با ده مثقال شيرخشت بياشامند . و يا بيست مثقال آب برگ كاسنى . و يا شيرهء تخم خيار و گشنيز خشك و لعاب بزرقطونا و به دانه ، با عرق كاسنى و بيد و نيلوفر و ده مثقال شيرخشت بياشامند . و مسهل مذكور را به طريق احتقان به عمل آورند ؛ بدين نحو كه : اوّلًا با آب گرم و نمك طعام و روغن گل و يا بادام ، يك دفعه حقنه نمايند . و بعد از آن ، دواى مسهل را چهار حصّه نموده ، هر حصّه را به يك دفعه بريزند با روغن بادام . و در آخر ، شيرهء جو ، ده مثقال نيز اضافه نمايند .
و اگر شيرهء جو را هر دفعه « 1 » اضافه نمايند ، بد نيست . و صندل سرخ و سفيد سوده با گلاب و قليلى كافور و آب گشنيز و آب خيار و اندكى سركه در شيشه كرده ، پيش دماغ بدارند و مكرّر ببويند . و اگر مريض را ضعف بسيار باشد . در « 2 » آخر روز ، فادزهر
هامش
( 1 ) . الف : بر دفعه .
( 2 ) . الف : و در .