در ميان فرزندانش عالمى هست ؟ به او گفته شد : اين خود آغاز بيخردى توست ، مگر مىشود كه در ميان آنها دانشمندى نباشد ! گفت : اينك عالم آنها كيست ؟ گفته شد : محمّد بن على بن حسين بن على عليهم السّلام است . پس عبد اللَّه بن نافع با سران خويش حركت كرده به مدينه آمد و از امام باقر عليه السّلام اجازهء شرفيابى خواست . به امام عليه السّلام عرض شد : اين عبد اللَّه بن نافع است كه قصد شرفيابى دارد . امام عليه السّلام فرمود : او از من و پدرم در بام و شام بيزارى مىجويد ، با من چه كار دارد ؟ ابو بصير كوفى عرض كرد : قربانت گردم ، اين مرد گمان مىكند كه اگر بداند در ميان دو قطر زمين كسى هست كه مركبها او را به نزد او ببرند و به او ثابت كند كه على عليه السّلام در كشتن اهل نهروان با آنها بيداد نكرده به سوى او كوچ مىكند . امام باقر عليه السّلام فرمود : به نظر تو اين مرد آمده تا با من مناظره كند ؟ گفت : آرى ، فرمود : اى غلام ! بيرون رو و بار او را فرو آر و به او بگو : فردا نزد ما بيا .
راوى مىگويد : چون بامداد فردا رسيد عبد اللَّه بن نافع با سران اصحابش حاضر شد و امام باقر عليه السّلام به دنبال فرزندان مهاجر و انصار فرستاد و آنها را گرد آورد و دو جامهء سرخ رنگ در بر كرد و نزد مردم بيرون آمد و گويى يك پارهء ماه بود . آن گاه فرمود : سپاس خدايى را سزد كه ما خاندان را به پيامبرى خود ارجمند داشت و به ولايت و دوستى خود برگماشت . اى گروه زادگان مهاجر و انصار ! هر كدام شما منقبت و مدحى در بارهء على بن ابى طالب عليه السّلام دارد بايد برخيزد و بازگويد . او مىگويد : مردم برخاستند و مناقب على عليه السّلام را يك يك ياد كردند . عبد اللَّه گفت : من خود همهء اين فضايل را از اين حاضران بهتر مىدانم ، ولى دعواى من اين است كه على عليه السّلام پس از اينكه به تحكيم حكمين خشنود شد كافر گشت . تا اينكه در ضمن بيان فضائل على عليه السّلام به حديث خيبر رسيدند كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : ( فردا پرچم را به دست مردى سپارم كه خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسول هم او را دوست دارند ، جنگاورى است كه گريز ندارد و برنمىگردد تا خدا به دست او پيروزى بخشد و فتح كند ) . امام باقر عليه السّلام رو به عبد اللّه بن نافع كرد و فرمود :
در بارهء اين حديث چه مىگويى ؟ او گفت : اين حديث درست است و ترديدى در آن نيست ، ولى او پس از آن كافر شده است . امام باقر عليه السّلام فرمود : مادرت بر تو بگريد ، به من
بهشت كافى (ترجمه روضه كافى) (فارسى) — صفحة 401
مساهمون: آژير
ص٤٠١