آنجا هرگز بادى برنيامده جز براى نابودى قوم عاد آن هنگام كه خدا بر ايشان خشم گرفت و به دربانان ايشان دستور داد كه به اندازهء وسعت يك حلقه انگشتر از آن را برآرند .
امام عليه السّلام فرمود : بر دربانان خود سركشى كرد و به اندازهء سوراخ بينى يك گاو جهيد از خشم او بر قوم عاد . امام عليه السّلام فرمود : دربانانش به درگاه خداوند سبحان از آن شيون كردند و عرض كردند : پروردگارا ! از دست ما خارج شد و بيم داريم كه به وسيلهء آن مردم بيگناه و آباد كن زمين خود را هم هلاك كنيم . امام عليه السّلام مىفرمايد : خداوند عزّ و جلّ جبرئيل را به سوى آن باد فرستاد و او با دو پر خود جلو آن را گرفت و به مكان اول خود بازش گردانيد و به آن گفت : به همان اندازه كه دستور دارى بيرون بيا . امام عليه السّلام فرمود : باد به همان اندازهء دستور داده شده برآمد و قوم عاد و هر كه با آنها بود هلاك شدند .
حديث رفع تهيدستى و فقر
[ 65 ] امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : هر كه نعمتى بر او رخ نمود بسيار بگويد « الحمد للَّه » ، و هر كه را هم حزن بسيار به دو روى آورد بايد طلب آمرزش كند ، و هر كه فقر و تهيدستى گريبانش گرفت بسيار بگويد : « لا حول و لا قوّة إلّا باللَّه العلىّ العظيم » كه اين فقر را از او بزدايد .
امام عليه السّلام مىفرمايد : مردى از انصار از نظر پيامبر پنهان شد و چون باز آمد حضرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به او فرمود : چه چيز تو را از ما پنهان داشت ؟ او در پاسخ عرض كرد : يا رسول اللَّه ! فقر و كثرت بيمارى . حضرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به او فرمود : مگر به تو سخنى را نياموختم كه اگر آن را بگويى فقر و بيمارى از تو كناره گيرد ؟ عرض كرد : آرى يا رسول اللَّه .
پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : هر گاه صبح و شام كردى بگو :
« لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم ، توكّلت على الحىّ الّذى لا يموت و الحمد
لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِيراً
» . آن مرد مىگويد : به خدا سوگند اين دعا را سه روز نخواندم مگر آنكه تهيدستى و بيمارى از من دور شد .