است فرمان مىدهد تا بر بيت الحرام فرود آيد و بر ركن شامى بايستد و پر زند و باد جنوب در دشت و دريا پراكنده گردد تا آنجا كه خدا خواهد ، و هر گاه خدا خواهد باد صبا را برانگيزد به فرشتهاى كه نامش صباست فرمان دهد تا بر بيت الحرام فرود آيد و بر ركن شامى بايستد و پر زند و باد صبا تا آنجا كه خداوند عزّ و جلّ خواهد از دشت و دريا پراكنده گردد ، و هر گاه خدا خواهد باد دبور را برانگيزد به فرشتهاى كه نامش دبور است فرمان مىدهد تا بر بيت الحرام فرود آيد و بر ركن شامى بايستد و پر زند تا باد دبور تا آنجا كه خدا خواهد از دشت و دريا پراكنده شود . سپس امام باقر عليه السّلام فرمود : آيا نشنيدهاى گفتار او را : باد شمال ، باد جنوب ، باد دبور و باد صبا و اينكه اينها همه به فرشتگانى نسبت داده شدهاند كه موكّل بر آن هستند .
حديث بادهاى رحمت و عذاب
[ 64 ] معروف بن خربوذ از امام باقر عليه السّلام نقل مىكند كه فرمود : همانا خداوند عزّ و جلّ بادهايى دارد براى رحمت و بادهايى براى عذاب ، و اگر آهنگ آن كند كه عذاب بادها را به رحمت بدل گرداند مىتواند . امام عليه السّلام فرمود : ولى هرگز بادهاى رحمت را به عذاب بدل نكند . امام عليه السّلام فرمود : اين از آن روست كه خداوند هرگز مردم مطيع خويش را ، مورد مهر قرار نداده و در پى آن طاعت آنان ، و بال بدبختى آنها نشده جز آنكه ، از راه فرمانبرى حضرتش كناره گرفتند . حضرت عليه السّلام مىفرمايد : خداوند با قوم يونس هنگامى كه ايمان آوردند چنين كرد و بديشان رحم آورد و رحمت عطا كرد از همان باد عذابى كه براى ايشان مقدّر فرموده بود ، و وضع بد آنها را به رحمت خويش جبران كرد و عذاب مقرّر را ، بر ايشان رحمت نمود و آن عذاب را از آنها برداشت ، پس از اينكه بر سر آنها فرستاده بود و آنها را فرا گرفته بود ، و اين براى آن بود كه به دو ايمان آوردند و به آستانش راه تضرّع در پيش گرفتند .
امام مىفرمايد : امّا باد سترون همان باد عذابى است كه نه رحمى از آن بچه در خود گيرد و نه گياهى از آن بارور گردد و آن بادى است كه از زير هفت طبقهء زمين برآيد و از