و آشاميدن او جهت اخراج زلوى حلق و سرفه و رعشه و امراض دماغى و عصبانى و عسر بول و اخراج حصاة و قرحه شش و ضيق النفس و ربو و نفس الانتصاب و درد گلو و حرقة البول و سلس البول و امراض مقعد و ضماد او جهت استرخاء قضيب و دفع لرز و تغيير رنگ وضح و دردهاى رطوبى و جراحات و پاك كردن چرك آن و حمول آن جهت اعانهء حمل و درد رحم و قطور او جهت درد گوش و اكتحال او جهت ابتداى نزول آب ، نافع .
قدر شربتش تا نيم مثقال است و بدلش يك وزن و نيم تا دو وزن او روغن زيتون كهنه است يا روغن رازقى كه حب بلسان در آن جوشانيده باشند و روغن ترب ، بهتر از ساير ادهان است در بدل آن و چون روغن زيتون را هفتاد بار با مثل او آب صاف بجوشانند تا آبها سوخته ، روغن بماند ، در جميع مواد و خواص ، بدل اوست و اكثر مجربين ، بهتر از او دانستهاند .
[ 2310 ]
دهن :
به اصطلاح اكسيريان ، زيبق است و به عرف اطباء ، چربى است كه از اشياء به طرق مخصوصه حاصل شود و روغن حبوبات و آنچه از گلها و شكوفهها و غير آن گيرند هر يك در مكان خود مذكور شده و مىشود و آنچه از قرع منكوس تقطير كنند ، قوىتر از ساير اقسام و طريق هر يك در دستور اوّل مذكور است .
[ 2311 ]
دهن السوسن الآسمانجونى :
دهن ايرساست و در حرف الف ، مذكو رشد .
[ 2312 ]
دهن الزفت :
در حرف زاء مسطور است .
[ 2313 ]
دهن البرز :
روغن تخم كتان است و در كتان مذكور است .
[ 2314 ]
دهن المبارك و دهن المنقذ :
روغن آجر است و مذكور شد .
[ 2315 ]
دهن الاترج :
روغن ترنج است و مذكور شد .
[ 2316 ]
دهن الحل :
به حاء مهمله ، دهن سمسم است .
[ 2317 ]
دهن الخل :
به خاى معجمه ، از مركبّات و در باب ادهان - در دستور ثانى - ، مذكور است .
[ 2318 ]
دهن الجل :
به جيم ، روغن گل سرخ است .
[ 2319 ]
دهن عسلى :
او مالى است .
[ 2320 ]
دهن الخلوق :
روغن زعفران است .
[ 2321 ]
دهن الحجر :
نفط است .