كر پاى * ور عضو دگر بگير كافور و بساى
آميز به سركه و پنج ساز خنك * وانكاه زمان زمان طلا مىفرماى
داء الحيه
داء الحيه كه ريختن موى و پاشيدن قشرهاى رقيق بود
داء الثعلب
داء الثعلب كه ريختن موى باشد
علامت هريك
و بس علامت هريك درد موى و صفراوى سرخى وز زدى موضع علت است و در بلغمى و سوداوى سفيدى و تيركى آن رباعيه
باشد چو ز داءحيّهات بد حالى * يا خود ز حدوث داء ثعلب نالى
بهبود بزوديت پديد آيد اگر * بر موضع آن پياز عنصل مالى
شيب غير طبيعى
شيب غير طبيعى كه عبارت از سفيد شدن موى در جوانى است چون از خشكى باشد علامتش بسيارى ميل به آب و خشكى دهان و لاغرى بدنست رباعيه
هركه كه طبيعى نبود شيب كسى * در راه دوا گرش بود دسترسى
چون غير مرطبات رغبت نكند در مدت اندكى برد نفع بسى
مرطب
مرطب چيزى را كويند كه رطوبت از وى تولد كند چون انكور و خربزه افراط
جعودة
جعودة شعر كه بسيارى درهم رفتن موى بود چون موى زنكيان چون از كرمى و خشكى بود علامتش نفع يافتن