تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — صفحة 147

مساهمون:

ص١٤٧

فصل ششم از مقالت سوم در غلات ، ده نام است

گندم ، جو ، باقلا « 1 » ، نخد ، عدس ، برنج ، جلبان « 2 » ، گاورس ، لوبيا ، ماش

گندم

طبع گندم معتدل است و به قولى گرم و نرم است ، و از آن نشاسته سازند . و طبع نشاسته سرد و گران است ، و نشاسته آماس بسيار و گرمى را نيك بود . و پوست گندم گران و به قوّت است و باد انگيزد . و اگر گندم با گوگرد زرد بپزند و جايى پراگنند هر مرغ كه از آن بخورد بيفتد . و همچنين اگر به روغن گاو بپزند و كاغذ تازه در ميان گندم نهند به چند روز چنان شود كه كاغذ ده ساله است .

جو

طبع جو سرد و تر است ، و درحه ( كذا ) جو سردست « 3 » ، ليكن پوستش خشكى آرد و چون پوست باز كنند و بپزند شرابى گردد ، و چون باز خورند تشنگى بنشاند و بر و سينه نرم كند . / 168 / و اگر مداد به جامه رسد و به آرد جو پخته بشويند پاك شود .
هامش
( 1 ) . پ 161 : باقلى . ( 2 ) . ك : خلبان . ( 3 ) . م : « و درحه جو سردست » ندارد .