ميويز « 1 » سفيد : گرم و نرم است . طايفى معده قوى كند ، خاصه كه بىدانه خورند .
كشمش : از همه لطيفتر است و گرمى قوى دارد « 2 » و ترست . خاصيت او آن است كه طبع مجيب كند .
( بيخ ) : اگر بيخ رز تر به شراب درافگنند خوش گرداند و رنگش نيكو كند .
وصل كردن رز : اگر خواهند تا از شاخى رز ، دو گونه انگور نمايد از هر انگورى كه خواهد يك بستاند و درهم بندد و در ميان نايژهء سفالين ( ناپخته كشند و در زمين نشانند و سرگين در ميان او ) كنند و شاخهاى آن بر هم پيچند و بگذارند تا سال بگذرد و شاخها درهم رويد و يكى شود . پس از ميانه ببايد بريد . ديگر بار برآيد و چون وقت آن باشد كه انگور باشد از هر خوشهاى دو سه رنگ باشد و يك شاخ « 3 » دو سه رنگ باشد . انجير نيز همچنين توان كرد و نيكو آيد .
و اگر شاخ بشكافند چندانك در زمين خواهد بود پس آن مغز كه در ميان ( چوب باشد چيزى ) بيرون كنند چنانك چوب را آسيبى نرسد . پس باز نشانند . چون بر رويد و پروار گردد « 4 » انگور را دانه نباشد ، و اگر چوب انار بسازند همچنين باشد . / 122 / و اللّه اعلم .
اگر خواهند كه انگور ديرگاه بماند و تباه نشود برگ رز ببايد جوشيد و آن آب سرد بر انگور بايد ريخت ، و انگور خوشه نگونسار « 5 » ببايد آويخت .
( نگاه داشتن ) : اگر انگور در خنبى نهند كه در آن نبيذ بوده باشد ديرگاه بماند ، و غوره همين سبيل . « 6 »
اگر سركه با نمك آب « 7 » بر غوره ريزند ديرگاه بماند و تباه نشود .
و اگر سفرجل نزد انگور بنهند ، انگور تباه كند .
( بگردانيدن آفت ) : اگر خواهند كه سرما بر رز زيان نكند يك وجب پوست بوزنه اندر باغ از درختى بياويزند كه بلندتر باشد ، ژاله و سرما از آنجا بگردد . به فرمان خداى عز و جل .
خوردن : انگور چون بچينند پس از سه روز بايد خورد بىپوست و دانه ، و چون انگور
هامش
( 1 ) . م : مويز .
( 2 ) . پ 161 ، م : ندارد .
( 3 ) . م : و از يك تاك دو سه رنگ عجيب باشد .
( 4 ) . م : بگيرد .
( 5 ) . پ 161 : نوك سار .
( 6 ) . پ 161 : همچنين .
( 7 ) . پ 161 : آب نمك .