ز دو در مسنگ زين هريك بمگذر * بساى و انگبين اندر ، همى خور 2145
صفتِ مقلياثا
ز دارو مقلياثا گر كنى تو * چنين كن تات « 1 » نيك آيَدْتْ دارو
ببايد تخمِ بقل و بقلِ حمقا * و طين و صمغ و زانْ بزر قطونا
و تخمِ اسپرم وَ حرف بايد * وَ لختى تخمِ ابهل هم بشايد
همه بريان كن و برهم بياميز * و سِهْ دَرَمسنْگ زان در آبِ بِهْ ريز
به دو ده تا خورد روزى دو برهم * كزين خوردن شود اين علّتش كم 2150
علاجِ زحير « 2 » كردن
كسى كو را زحير انده نمايد * و زو كم چيزكى بيرون نيايد 79 آ
ز علك و زعفران و حمص و افيون * بياور جمع و مگذر زين تو بيرون
كزو بر داردش شافى بيكبار * ازين علّت نگردد نيز بيمار
گر اسهالش نباشد از زحيرش * مكن غفلت مرو را زود گيرش
لعابى تو برون آور زِ كتان * ازين او را تو دارو كن ، تو آسان 2155
درو كن زعفران لختى و شكّر * از آن گو روزكى دو ، نيز مىخور
گر اسهالش تُرْشْ است و سياهست * بدان كش « 3 » زود سوىِ مرگ راهست
و گرنه شافهء ديگر بياراى * مرو را هر شبى زين شافه فرماى
ز افيون و ز علك و زعفران آر * و لختى نيز خونِ ساوشان آر
همه يكسان بساى و بر هم آميز * به آب صمغ تو زين شافهء ريز 2160
علاجِ بازگرفتن بولْ كه حصر بود
كسى كش بول نايد زود بيرون * بگويم من ترا كان دارَدَشْ چون
هامش
( 1 ) - تات : تاترا .
( 2 ) - زحير : اسهال ، دلپيچ .
( 3 ) - كش : كه + ، ش كه او را .