گوشت بز براى افرادى كه آميزهى گرم نمور دارند ، سازگارى بيشتر دارد و از بيمارىهاى گرم امتلائى جلوگيرى مىكند .
گوشت گاو :
سنگين با ارزش خوراكى بالاست ولى از اين گوشت خون با بستگى بالا و بدبو پديد مىآيد كه جز براى كسى كه رنجورى و خستگى بسيار دارد ، خوب نيست . و نيز براى كسانى كه دچار بيمارىهاى تلخآبىاند خوردن آن خوب نمىباشد .
گوشت چهارپايان باربر : گرم و سنگين و پديدآورنده خون با بستگى است كه سرانجام آن به تلخآبى شدن مىكشد .
گوشت شتر ( نر ) :
بسيار گرم و از آن خون با بستگى بالا ساخته مىشود كه سرانجام آن خون تلخآبى مىباشد . اين گوشتهاى سهگانه براى كسى كه خسته و رنجور نمىشود سودمند نيست ، ولى گوشت گاو از همه اينها بهتر است .
گوشت آهو :
ميان گوشت شكارها بهترين است ، خون ساخته شده از آن كم پسمانده و خشك و به تلخآبى گرايش دارد .
گوشت بز كوهى :
سنگينىتر و نزديكتر به تلخآبى است ، گوشت گوزن ( أيل ) « 1 » و اردك وحشى همين ويژگى را دارد . جز اينكه گوشت اردك وحشى كه گرماى بيشترى پديد مىآورد اينگونه گوشتها خون تلخآبى مىسازند به ويژه گوشت خرگوش كه تلخآبىتر از همه آنهاست .
گوشت تيهو :
تيهو سبكترين و بهترين گوشت را در ميان پرندگان دارد و براى كسى كه مىخواهد خوراك سبك فراهم كند خوب است .
گوشت درّاج :
ارزش خوراكى آن پس از گوشت تيهو است . كمپسمانده و كمگرما است و پس از آن گوشت جوجه مرغ و سپس تذرو است كه به مانند گوشت مرغ مىباشد .
گوشت مرغ :
خون نيكو مىسازد ، آب مردانه را مىافزايد ولى خشكتر و ارزش خوراكى آن پايينتر مىباشد .
هامش
( 1 ) . أيل : ن . ك نمايه جانوران