تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منصوري في الطب ( فارسى ) — صفحة 164

مساهمون:

ص١٦٤
شراب آبكى براى بيرون راندن « نمورى » از شش‌ها و شراب شيرين براى نيروبخشى اندام‌ها و نمناك و نرم كردن آنها هنگامى كه در آنها پس‌مانده سفت باشد ، شايسته است .

خوراكىهايى كه گرفتگى پديد مىآورند :

شيرى كه بخش آبكى اندك و بخش پنيرى بيشتر دارد چه‌بسا در كسانى كه آن را بسيار به كار مىبرند و گرده و جگر ايشان آمادگى پذيرش اين آسيب را دارد ، مىتواند گرفتگى در جگر و سنگ در گرده‌ها پديد آورد . همه خوراكىهاى گرم چنانچه سخت و سفت باشند براى جگر و سپرز بد هستند . انجير اگر به تنهايى خورده شود سفتى جگر و سپرز را افزايش مىدهد . ولى اگر با نرم و پاك‌كننده‌ها چون پونه‌ى كوهى ( فودنج ) و پودنه‌ى كوهى ( سعتر ) و فلفل خورده شود گشاينده‌ى گرفتگى جگر و سپرز خواهد بود . خرما و خرماى تازه و هرچه از گندم درست شود بجز نانى كه خوب ساخته شده باشد و نوشيدنىهاى شيرين ، پديدآورنده‌ى گرفتگى در جگر و سنگ در گرده و بالا بردن سفتى سپرز و بزرگ‌تر كردن آن مىشوند .

خوراكىهاى كه به آرامى فرومىروند :

هرچه كه از مغز گندم ساخته شده باشد ، باقالى ، مغز ، جگر و دل جانوران و تخم‌مرغ هرچه پخته‌تر ، سرخ‌شده‌تر و آب‌پزتر شود ، و لوبيا ، كنجد ، بلوط ، سيب ، گلابى گس مزه ، و شراب شيرين گس تازه و ناب و هرگونه آب .

خوراكىهايى كه به تندى در شكمبه تباه مىشوند :

زردآلو و توت و خربزه و كدو كه به تندى از شكمبه فرونروند و به كيموس پلشت برخورند به تندى تباه مىشوند . ازاين‌رو بايسته است كه پيش از آنها ، خوراكى خورده شود تا شكمبه را پاك سازد و فرورفتن آنها تند گردد و راه را براى آنچه پس از آن خورده مىشود هموار كند . هرگاه آن ، پس از خوراكى خورده شود به جهت ماندن در شكمبه تباه مىشود و ديگر خوراك‌ها را نيز تباه مىسازد كه گاهى اين تباهى به جايى مىرسد كه همچون زهرى كشنده مىشود .