فرمايش دارند كه غالبا امتلاى جزئى يا خلط جزئى غالب شده و به اندك توجهى رفع مىشود ؛ و اگر در مقام برنيامدند ، بسا هست كه بدون التفات اسباب ازدياد أو حاصل شود و منجر به حدوث امراض مىشود .
هشتم اگرچه به حمد اللّه اين مرحله زيادة از قدر مطلوب موجود است ، و ليكن من باب تذكر آن حضرت و تنبه سايرين عريضه مىكنم كه مخصوصا در دورهء شبانهروز قدرى اگرچه قليل از زمان باشد ، صرف در رسيدگى به عرايض مظلومين و اصلاح حال ملهوفين و قضاى حوايج محتاجين فرموده باشند و سدّ باب عرايض نفرمايند و حسن الظن و اطمينان به اجزا و بيانات ارباب ثروت از هر جهت نداشته باشند ؛ چنانچه حمد خدا را بسيار از حقايق امور را به همان فراست نورانيت سلطانيه كه موهبت الهيه است كه به همان حسن ذات و پاكيزه بودن و استقامت حدس خود استنباط مىفرمايند و چون نيّت خالص است ، خداوند هم القا مىفرمايد در قلب مبارك واقع و حق را چنانچه مكرّر تجربه و ديده شده ، خداوند به حق خمسهء آل عبا - عليه السّلام - اين نعمت عظمى مستمر بدارد ، بمنّه و جوده .
نهم : اگرچه حمد خدا را در اين جزء از زمان هيچيك از اهل هر طبقه از طبقات به قدرى كه اين وجود مسعود موفقاند ، به اين توفيق موفق نيستند ، و ليكن از جهت اينكه اوّلا آن حضرت شكر كنند خدا را به اين سعادت و توفيق ، و ثانيا متذكّر باشند دادن صدقات است به فقرا و ارباب حاجات خاصه به اهل علم كه صدقه به آنها صد هزار برابر خداوند عوض عطا مىفرمايد و صد صدقه به والدين هزار برابر است هيچ حصارى از براى رفع بليات و دوايى به جهت ذخيرهء آخرت از وقت جان دادن ناگذشتن از ضرا به قدر صدقات انفع نيست . علاج حتميات را نمىكنند و غير اينها را هرچه باشد ، علاج مىكند .
شش رساله كهن پزشكى ( فارسى ) — صفحة 130
مساهمون: يوسف بيگ باباپور
ص١٣٠