تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه هاى خطى فارسى ( فارسى ) — صفحة 570

مساهمون:

ص٥٧٠
خدمه و بقعه دارد . اگر كسى را گلودردى عارض [ شود ] ، از سادات خدام آنجا آبى در گلوى او از خيو انداخته ، به شود . از « كشكان » به « كوهدشت » عزيمت كردم . « كوهدشت » ، صحرائى است 4 فرسنگ طول و 2 فرسنگ عرض ؛ امّا در اين صحرا ، آب رود نيست و قناتى هم حفر نكرده‌اند . بسيار ملك خوش‌روح و زمين مستعدى است . از غرايب كه در اطراف آن ملك است ، در طرف جنوبى آن غارى است كه تا به امروز به انتهاى آن كسى نرفته است « 18 » ، و به سمت قبلى آن معدن نفتى « 19 » هم هست .
هامش
جمعيت داشته است . . مقبره حيات غيب در روستاى قالبى واقع در 50 كيلومترى جنوب غربى خرم‌آباد و بر ساحل غربى رود كشكان بر بالاى تپه‌اى سنگى دو مقبره ساخته شده است كه سمت غربى بزرگتر و به حيات الغيب ( حيات غيب ) مشهور است . در ورودى آن شمالى و كفش‌كن آن 5 پله بالاتر از كف مقبره است . اندازه كفش‌كن 5 * 5 / 6 متر و سطح مقبره 25 / 6 * 6 متر است . قبر در گوشه جنوب شرقى قرار دارد و ابعاد آن 1 * 1 * 2 متر است . روى آن هيچ تزيين و گچ‌برى و يا كتيبه‌اى نيست . چهار ديوار آن تا 5 متر يا گچ سفيد شده ؛ پس از آن ديوار به 8 ضلع تقسيم مىشود كه طاق اول بر مبناى 8 ضلع زده شده است . طاق گنبد دوجداره است و به وسيله دريچه‌اى مىتوان به فضاى ميان دو جدار رفت . بلندى ديوار تا كف مقبره 12 متر است . اين بنا به دستور محمود ميرزاى قاجار ( نويسنده مقصود جهان ) تعمير شده و بر سنگى تاريخ آن چنين نوشته شده است : « كل فعاله محمود بالله ، حسب الحكم شاهزاده محمود ميرزاى قاجار در سال [ هزار و ] دويست و چهل و سه سركارى اين بناى امامزاده حيات الغيب به اتمام رسيد . » فرد مدفون را محمد بن احمد بن رضى الدين و از اعقاب امام هفتم شيعيان اماميه مىدانند . ( آثار تاريخى و باستانى لرستان ، 2 / 185 - 186 ؛ بناهاى آرامگاهى ، 36 - 37 ) اين آرامگاه به شماره 1922 در تاريخ 16 شهريورماه 1376 ه . ش . در فهرست آثار ملى ايران ثبت شده است . ( 18 ) . غارهاى باستانى اين منطقه متعدد هستند ، از جمله : 1 . غار يافته ، در دامنه كوه يافته ، كه دهانه آن به سمت جنوب بوده و سطح داخل آن 40 متر مربع است . فرانك هول در سال 1343 ه . ش . آن را ديد . آثار و ابزار به‌دست آمده از اين غار مربوط به دوران پالئوليتيك است و در محدودهء غار 4 كانون مهم آتش به دست آمده و تاريخ سكونت در آن به 000 ، 45 سال قبل تعلق دارد . 2 . غار طاق ارسلان ، در شرق روستاى كىحاتمى ، در 15 كيلومترى شرق مركز بخش . 3 . غار قاژه ، در جنوب شرقى كوه يافته . 4 . غار دوشه( Dosha )در تنگه « كرشورآب » كه امتداد غربى آن به روستاى سرخ‌دم كوهدشت - محل كشف معبد آشوريان - منتهى مىشود . در اين غار 28 نقش باستانى گوناگون ( احتمالا متعلق به پيش از تاريخ ) شناسايى شده است . 5 . غار بردسفيد ، دوره پالئوليتيك 6 . غار تبخانه ، در جنوب شرقى كوهدشت ، در كنار روستاى دم‌چهر( Domchehr )كه طول دهنه آن 18 متر است و سقف آن به 20 متر هم مىرسد . وجود سنگ چخماق و سفال‌هاى شكسته سياه و منقوش در آن مىتواند مؤيد زندگى غارنشينى در آن باشد . شايد هم مجموعه ميرملاس يا هوميان مدنظر مؤلف بوده است . ( 19 ) . ب ، ش : نفطى