ناگوارى بين اهالى محل و اروپاييان رواج يافت .
تعدادى از تفنگهايى را كه سروان رو تعهد كرده بود بسازد ، سرگرد دوهوسه ديده و محرمانه به آقاى كرى دفتردار اين سفارت اظهار داشته بود كه سلاحهاى مزبور قابل قبول نيست .
ايرانيان تقاضاى تحقيق كردند كه سفارت با آن مخالفت ورزيد . از اين بابت متأسفم ، زيرا در آن زمان هنوز قضيه اهميت كنونى را نيافته و رسوايى كمتر بود .
بنابراين آقاى رو به تقاضا براى پول و شكايت از اينكه به قدر كافى به او پرداخت نمىشود ادامه داد و با اين كار تأخير در انجام تعهداتش را توجيه مىكرد .
سپس از موانعى كه مقامات ايرانى در كارش ايجاد مىكردند شكايت كرد و با اين كار خود توانست رياست قورخانه را در دست بگيرد و كليهء كارمندان سابق را اخراج كند .
اين اعمال خشونتبار ، باز هم تا مدتى او را حفظ كرد .
وقتى از آتن عبور مىكردم ، يادداشتى از سرهنگ برونيار دريافت كردم كه توجهم را به عمليات آقاى رو جلب مىكرد و با عبارات رسمى اعلام مىداشت كه عمليات مزبور غير قانونى است و به آبروى ملت ما لطمه وارد مىسازد . . . « 1 » »
در جايى ديگر هم آورده است :
« . . . از جانب سرهنگ دوم توپخانه برونيار ، « 2 » رئيس سابق هيئت نظامى فرانسه در ايران ، به من اطلاع داده شد كه طبق گزارش مشروحى رفتار افسر زيردست سابق خود را افشا كرد و از من خواست كه به خاطر رعايت احترام و حيثيت افسران فرانسوى به اين وضع خاتمه بدهم . » « 3 »
در 20 آوريل 1863 م . نامهاى به وزير خارجه مىنويسد ، به اين معنا كه :
« شكوائيه سرهنگ دوم توپخانه برونيار بهعنوان اين جانب به انضمام نامههاى آقاى تووهنل و جنابعالى مربوط به آن را دريافت نمودم .
اين موضوع به دو بخش تقسيم مىشود يكى دربارهء مبلغ 1250 فرانك ( 107 تومان و 7 قران و 8 شاهى ) بابت اضافهبهاى « عليق » و « كرايهخانه » نامبرده و
هامش
( 1 ) . يادداشتهاى سياسى كنت دوگوبينو ، 249 - 250 . وى در جايى ديگر هم مىگويد : « . . . دولت ايران و آقاى سرهنگ برونيار رئيس هيئت نظامى در رسيدگى به اين موضوع بىتابى نشان مىدادند . » ( همان ، 272 )
( 2 ) . در ترجمه « بوانيار » آمده است .
( 3 ) . نامهء مورخ 20 ژانويه 1863 م . ( يادداشتهاى سياسى كنت دوگوبينو ، 284 )