نبى » - ص - [ در آن ] دفن شدهاند . در وقت دخول از « دروازهء جنايز » ، به دست چپ ، صحن و قبّه با روح بزرگى است ، [ كه ] مىگويند از جناب « اسماعيل بن امام جعفر صادق » - عليهما السلام - است و شايد در ذكر سلسله طريقت ، طايفه « اسماعيليه » ، به مناسبتى از آن جناب بشود ، ان شاء الله .
نزديك « باب السلام » ، صحن كوچك و بقعهء مختصرى از جناب « عبد الله بن عبد المطلب » - صلوات الله عليها - است ، كه در آنجا مىگويند مدفون شدهاند . « و نقل و توفّى عبد الله بن عبد المطلب بالمدينه و رسول الله بن شهرين » .
بعضى كلمات و ابيات « تركى » بر لوح سر مباركش نقش شده [ است ] ؛ اين دو بيت نقل مىشود :
قبر پاك والد شاه رسل در بو مقام * فضل حق سلطان محمودك بو خير برترى
وصف اعمارنده پرتو جوهرى « 1 » تاريخدر * قبر پاكيزه مقام والد پيغمبرى
1245 [ ه . ق . ] بعد از زيارت « ائمه بقيع » و جناب « عبد الله » - سلام الله عليهم - بسيار متأسف و متألم بودم كه « صنمى قريش » بايد « چراغ » و « بناهاى رفيع » داشته باشند ، جناب « بتول » و « سبط رسول » و « پدر بزرگوارش » در شب چراغى نداشته باشند ، و آثار كهنه و بناى مختصرى داشته باشند . افّ لك يا دهر .
خير الحاج ، « حاج آقا ملا محمّد جهرمى » ، كه از اجلهء فضلا و مقدسين مىباشند ، به [ همين ] مناسبت ، اين ابيات را خواندند :
مررت على باليات الخيام * و ابكى عليها بكاء الحمام
[ بيت ]
كهن خيمههايى كه مىداشتند * در او « سلمى » و « آل سلمى » مقام
ز آمد شد باد ، اطنابشان * گُسست به هم چون عهو دلام
ستونهاى آن خيمه در زير خاك * شكسته به هم چون رميم عظام
بر آرامگاه غزالانِ شوخ * وطن كرده گوران ناگشته رام
هامش
( 1 ) . در حاشيه آمده است : « مقصود از جوهرى ، به اصطلاح تركى آن است كه عدد حروف منقوطه در ماه و تاريخ حساب نمايد ، به اين مطلب از ميرزا اسد الله . . . »