روم به جلد سگ پاسبان ، كه گاهبهگاهى * مگر به مغلطه يابم بر آستان تو راهى
سلامى از جانب دوستان و شيعيانش عرض نمود ، و تبرّى از « اعدا » و « غاصبين حق » بهجاى آورده و بسيار عجب است صاحب خانه را منع نمايند و بدون حق ديگران را بگذارند و حرمت « رسول » - ص - را نگاه ندارند .
« سنائى » - عليه الرحمه - چه خوب فرموده [ است ] :
حق « زهرا » بردن و دين پيمبر داشتن .
« و ولدت عليها سلام الله بعد المبعث به خمس سنين و سمّيت فاطمة لانّها فطمت شيعتها من النّار و فطم اعدائها عن حبّها و توفيت و لها ثمان عشرة سنة و خمسة و سبعون يوما و عاشت بعد ابيها خمسة و سبعين يوما لا ترى كاشرة و لا ضاحكه » .
خداوند ، به حق « فاطمه » ، ماها را از شفاعت « فاطمه » محروم نفرمايد .
نماز مغرب و عشا را در مسجد خوانده و به منزل رفت . و مؤمنين ، تا به صبح به « تعزيهدارى » و « سينه زدن » مشغول شدند . و الحمد للّه ربّ العالمين .
يوم الاثنين [ دوشنبه ] ، دهم [ محرم الحرام 1306 ه . ق . ]
و روز « عاشورا » [ است ] .
« يوم تبرّكت به بنو امية بقتل الحسين - ع - سنه 61 [ ه . ق . ] و فى الحديث يوم يتشأم به الاسلام يوم عاشوراء » .
جناب « سيّد المجتهدين » سؤال فرمود كه : « المقتول يوم الجمعه او الاثنين ، چه معنى دارد و حال آنكه روز جمعه بوده [ است ] ؟ » فقير عرض نمود : « دو سه وجه دارد . آنچه خوشتر مىنمايد آن است كه مقصود از « يوم الاثنين » ، روز « سقيفه بنى ساعده » باشد . در واقع ، سبب غصب آل رسول و اسباب قتل « شبل بتول » ، آن روز شد كه مجلّه را منافقين تمام نمودند و معاهدهء خلاف فرمودهء رسول نمودند . « و السّقيفه فعلية بمعنى مفعولة و هى سقيفه لها سعف كانت لجمع الانصار و دارو ندوتهم لفصل القضايا » .
بعد از ساعتى ار روز برآمده ، به عزم زيارت « ائمه بقيع » - صلوات الله عليهم - رفتيم . و در ضمن ، انعام مرسوم خدام را گرفتند و مشرّف شديم . زيارت « جامعه كبير » را از جانب دوستان نيابت نموده ، خواندم .
اين شعر را بر لوحى معلق ديدم . اثرى دارد ، نقل شد :