در بروكسل -
روز شنبه بيست و هشتم ( 28 ) : اتاق من اگرچه خيلى كوچك است ، ولى منظر خيلى خوبى دارد حياط هتل پيداست و خيابان و باغ بزرگ عمومى شهر ولى چون موقع ييلاق است ، كسى در آن باغ نيست و در خيابان هم چندان بيشتر از خيابان دولت تهران كه خانهء ما در آن است . جمعيت و عبور و مرور مردم نيست . باران تندى هم مىآيد . تا وقت ناهار دم منظر نشسته حالى داشتم و گاهى روزنامه نوشته ، گاهى كتاب خواندم . كنت هم كه اتاقش چسبيده به اتاق من است و درش توى اين اتاق وا مىشود ، امروز خيلى دير بيدار شد . نزديك ناهار نواب موثق الدوله آمد بالا . باهم رفتيم پائين در سفرهخانهء بزرگ هتل . با ساير همقطاران ناهار خورديم . بعد از ناهار در همان هتل گاهى توى ايوانها ، گاهى منزل همقطاران ، گاهى بالا وقت گذارديم . عصر اعليحضرت شاه به توسط تلفون در سفارت احضارم كرد . با جناب ناصر السلطنه سوار درشكه شده رفتيم و در ركاب همايونى به چمن و جنگلهاى طبيعى و مصنوعى بيرون شهر و اسمش ( لاكن ) و به منزلهء بادبالن پاريس است ، رفتيم . باران خيلى شديدى در بين راه باريد . اين هم كمى از بادبالن ندارد و جور ديگر است . هيچجا پياده نشده ، رفتيم به موزهء استخوان حيوانات قديم و جديد . اعليحضرت شاه براى تماشا پياده شد ، چيز تماشائى كه در آن بود ، استخوان متحجّر شدهء يك جور حيوانهاى بزرگى است كه قبل از طوفان بوده است و از دههزار سال پيشتر يعنى در دورهء اين آدم صفى اللّه ابو البشر در روى زمين زندهاش ديده نشده است و در معادن ذغالسنگ در هفتصد هشتصد ذرعى زير زمين پيدا مىكنند كه مثل سنگ سياه شده است . اين حيوان خلقت غريبى بوده است ، سر و گردنش مثل اسب و دو دستش مثل بال مرغ و دو پايش مثل پاى شتر و دم خيلى بلندى دارد مثل دم بزمجّه و ( كركديل ) خيلى قوى هيكل است . از سرش تا زمين هفت ذرع است و به روى دو پاى ايستاده است و دستش را مثل بال مرغ پركنده نگاه مىداشته است و دمش كه آنچه از استخوان مرتب و منظمش پيداست به كلفتى دو تنهء آدم است و نوكش به كلفتى زانو به زمين مىكشيده است و از سرش تا دمش نه ذرع است . ديدن استخوان اين حيوان به اين قديمى خيلى خيال شخص را عوض مىكند و كهنگى دنيا خوب در نظر فكرش مجسم مىشود . استخوان حيوانات ديگرش چندان