عروسيهاى پر خرج و افسانهاى در دوره ناصرى
در دوره ناصرى افراط و تفريطها حدومرزى نداشت . چنان كه عدهاى به نان شب محتاج بودند و عدهاى ديگر نمىدانستند چگونه ثروتهاى بادآورده خود را خرج كنند . بعنوان مثال مزدى به سربازان نمىدادند ، زيرا بودجهاى كه براى اين كار در نظر گرفته شده بود تا بدست سرباز بىنوا برسد چيزى از آن باقى نمانده بود و همه حيفوميل شده بود و سربازان ناچار بودند با همان لباس ژنده و پاره سربازى در كوچه و بازار به دستفروشى و يا در خانه مردم به هيزمشكنى و عملكى بپردازند تا لقمهنانى بدست آوردند . در مقابل براى گروهى آنقدر درآمد و ثروت از راه مشروع و نامشروع فراهم بود كه به اصطلاح پولشان را پارو مىكردند و با خرجهاى بيهوده تشخص مىفروختند .
ازجمله اين خرجهاى بيهوده يكى عروس دختر دوم ناصر الدين شاه بنام فاطمه خانم ملقب به عصمت الدوله كه در سن 9 سالگى به عقد و ازدواج امير دوستمحمدخان درآمد . عروسى بسيار مفصلى و مجللى كه بقول مهدى بامداد دورههاى آل برمك و آل سهل را بهخاطر مىآورد و چنين عروسى درتمام دوره سلطنت قاجاريه اتفاق نيافتاده است « 1 »
مىگويند معير الممالك ميوههاى باغ شهرى خود را كه مساحت آن قريب به سيصد هزار متر بود از قبيل آلبالو گيلاس و گوجه را داده بود براى مهمانان نقل گرفته و تمام مسير عروسى را از قصر تا خانه داماد با شال كشميرى فرش كرده و چون فيل خانه شامل جزء بيوتات در اداره او بود عروس را با فيل به خانه داماد آوردند و چون خواستند كه عروس را با فيل از سبزهميدان و بازار عبور دهند سردر بازار كوتاه بود آن را خراب كردند تا فيل با هودج خود به آسانى بتواند از آن بگذرد . « 2 » اين عروسى در سال 1283 ( ه . ق ) برپا شد
هامش
( 1 ) - شرح حال رجال ايران . ج 1 ص 496
( 2 ) - شرح حال رجال ايران . ج 1 ص 497 و شرح زندگانى من . ج 1 ص 314