تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سرگذشت تهران ( فارسى ) — صفحة 278

مساهمون:

ص٢٧٨
شيعيان است لكن زيارتنامه ندارد . » « 1 » گفتنى است كه زنبوركچىباشى در عمارت و باغ زنبوركچى اقامت داشت و قاطرها و شترها مهمات زنبوركخانه در گود زنبوركخانه بود و هر موقع كه به آن نياز مىافتد از همان گود به ميدان جنگ فرستاده مىشد و همانطور كه گفته شد در اواخر دورهء قاجار بيشتر جنبهء تشريفاتى داشت . « 2 » در آمار دار الخلافهء تهران مربوط به سال 1269 ( ه . ق . ) آمده كه در گذر خداآفرين در نزديكى باغ ايلچى و گود زنبوركخانه ، خانهء محمد حسين زنبوركچى شيرازى ، خانه دهباشى احمد زنبوركچى شيرازى خانه نصر الله خان زنبوركچىباشى كه فتح الله شيرازى آن را اجاره نموده از جمله خانه‌هايى بود كه صاحب آنها نوكر دولت بودند . « 3 » همچنين در اين آمار از يك باب دكان زنبوركچى درگذر خداآفرين ياد شده است . « 4 » ديگر از بيوتات سلطنتى دورهء ناصرى بايد از تفنگدارخانه ، شاطرخانه ، جارچىخانه ، ميرشكارى ، ميرآخورى ، زين‌دارخانه ، كالسكه‌خانه ، اصطبل توپخانه ، شترخانه و قاطرخانه و نقاره‌خانه نام برد . در اينجا بىمناسبت نيست كه كمى هم دربارهء شترخانه و قاطرخانه توضيح دهيم . عبد الله مستوفى دراين‌باره مىنويسد : « ناصر الدين شاه گذشته از سفرهاى سه چهار ماهه كه يكى دو سال يك مرتبه در داخلهء مملكت مىكرد . هر سال يكى دو بار هم در ييلاقات مازندران به گردش مىرفت . گذشته از اينها عشق مفرط اين شاه به شكار در تمام فصول سال مستلزم مسافرتهاى چند شبه به اطراف شهر بود . براى او شتر و قاطر از لوازم كار به‌شمار مىآمد . بهنام ورامين و مسيله بين قم و تهران مرتع بسيار خوبى براى شتر و چمن كهريزك بعد از آبادى آن بلوك ، چمن كمال‌آباد ساوجبلاغ جانشين آن گرديد . مرتع عالى براى چراى قاطر در نزديكى شهر بدسترس رئيس شتران گلّائى و قاطران قاطرخانه بود كار علوفهء آنها را در اوقات بيكارى آسان مىكرد . اين رئيس را صاحب جمع مىخواندند صاحب‌جمعى يكى از كارهاى مهم دربارى و صاحب جمع هميشه مرد مشاراليهى بود . از وقتى كه آقا محمد ابراهيم امين السلطان آبدارباشى
هامش
( 1 ) - تهران در گذشته و حال ، ص 158 به نقل از مقاله آقاى مصطفوى ، اطلاعات ماهانه ، شمارهء 61 فروردين 1332 ص 34 . و نيز بنگريد به آثار تاريخى تهران ، اماكن متبركه ، سيد محمد تقى مصطفوى ، ص 81 - 82 ( 2 ) - ايران قديم و تهران قديم ، ناصر نجمى ، ص 273 ( 3 ) - آمار دار الخلافهء تهران ، ص 152 ( 4 ) - همان ، ص 175
سرگذشت تهران ( فارسى ) — صفحة 278 | حسين شهيدى مازندرانى