مراسلات هميشه با اعمال دقيق مباشرين تطبيق مىكرد و پيشرفت مطلوب حاصل بود . به طوريكه مختصر زحمتى هم براى من ايجاد نمىكرد . با وجود آنكه اجرت پست در حد اعلى مقرر شده بود ، يعنى پنجشاهى ، مراسلات پستى بيش از اندازهاى بود كه من انتظار داشتم و موجب مزيد خوشوقتى گرديد كه جامعه ايرانى از اين اقدام و تأسيس به خوبى استقبال نموده بودند . »
بهموجب نظامنامهاى كه ريدرر براى مرسولات پستى نوشته بود مطابق وزن نامه اجرت دريافت مىشد و پست متعهد مىشد كه اگر چنانچه كاغذى به مقصد نرسد ، پنج تومان به فرستنده پرداخت نمايد و اگر هم امانتى گم شود ، ده تومان . نامههاى بدون تمبر فرستاده نمىشد . تمبر عبارت بود از قطعه كاغذ مستطيلى كوچك با علامت شير و خورشيد كه در وسط آن قيمتش را به عدد لاتين و فرانسه چاپ كرده بودند . . . تمبرها به چهار دسته تقسيم مىشد :
يكشاهى به رنگ سياه ، دوشاهى ( صددينار ) به رنگ آبى ، چهارشاهى ( يكعباسى ) به رنگ قرمز ، هشت شاهى ( دوعباسى ) به رنگ سبز .
بعدها يعنى در تاريخ 15 ذيقعده 1294 ( ه . ق ) تمبرهاى جديدى با عكس ناصر الدين شاه چاپ و منتشر شد كه رنگ بنفش آن يكشاهى قيمت داشت و سبز رنگ آن دوشاهى ( صددينار ) ، رنگ قرمز آن پنجشاهى و آبى آن دهشاهى .
نظم پست چنان بود كه پست تهران - تبريز تقريبا در چهارشبانهروز به مقصد مىرسيد به اين ترتيب كه از تهران به قزوين در 23 ساعت ، از قزوين به زنجان 18 ساعت ، از زنجان به تبريز 46 ساعت ، از تبريز به جلفا كه دولت ايران در آنجا پستخانهاى بنا كرده بود 24 ساعت و مجموعا يكصد و يازده ساعت طول مىكشيد كه مرسولهاى از تهران به مرز روسيه برسد . نخستين پست تهران به تبريز و جلفا در روز دوشنبه 17 محرم 1293 ( ه . ق ) از تهران حركت داده شد و نخستين پست خط شميران در 18 جمادى الاولى همان سال كه درست چهار ماه بعد بود .
سال 1294 ( ه . ق ) نيز ايران به دفتر اتحاديهء پستى بين المللى در سويس اطلاع داد كه مايل است در شمار دول عضو اتحاديه درآيد . اين درخواست در سال 1296 ( ه . ق ) رسما پذيرفته شد . « 1 »
هامش
( 1 ) . تاريخ پست و تلگراف و تلفن ، حسين پژمان ، ص 236 تا صفحهء 263 نقل به اختصار .