ذكر قديمتر اين نام در دورهء اسلامى و آثار مورخان عرب آمده ، و در زمان قبل الاسلام از ان خبرى نداريم . زيرا در سنه 9 ه هيون تسنگ زاير چينى ، بلخ و معبد نوبهار را ؟ ؟ ؟ كرده و اوضاع آن را به تفصيل نوشته ، و يك ماه در ان جا بوده و با دو نفر كاهن آن هم رابطهء دوستى بهم رسانيده ، ولى او از دودمان برمك چيزى نميگويد .
برمك :
ظاهرا برمك نام شخصى معين نيست ، بلكه اسم دودمانيست ، كه سدنه و متوليان معبد نوبهار بودند ، و هر يكى كه ازين دودمان به منصب سدانت نصب مىشد ، او را برمك گفتندى ، و چون شاهان هند و چين و كابل به زيارت اين معبد رسيدندى ، دست برمك را بوسيدندى و تا هفت فرسخ سرزمين محيط نوبهار در تحت حكم او بودى ، و اوقاف و ضياع فراوان در دست برمك بود ، و هر سال هداياى هنگفتى به او رسيدى « 1 »
قاضى احمد بن خلكان كه خود منتسب به اين خاندانست ، نسب برمك را چنين آورده : برمك بن جاماس بن يشتاسف « 2 » كه نام عربى همين برمك را جعفر نوشتهاند « 3 » و او را از تخم گودرز دستور اردشير بابكان مىشمردند ، كه در سال 97 ه به وزارت بنى اميه منصوب شد « 4 » و بقول نظام الملك از زمان سلطنت اردشير ، پدران او وزيران بودهاند ، و نوبهار بلخ بر ايشان وقفست ، وزارت ايشانرا موروثست ، و در ترتيب و سير وزارت كتابها دارند ، كه پسران ايشان آن را بعد از آموزش خط و ادب برخوانند ، و آداب وزارت را يادگيرند « 5 »
در نسبنامهء برمك ، نام جاماس و ويشتاسف ، همان جاماسپه اوستا ،
هامش
( 1 ) - معجم البلدان 5 / 308
( 2 ) - وفيات الاعيان 1 / 105
( 3 ) - البرامكه 22
( 4 ) - نزهة القلوب 39
( 5 ) - سياستنامه 177