داراى سياست معقول و ملايمى بود ، و از ملل رام شده فقط به گرفتن باژ قناعت مىكرد ، بنابر ان بين سياست خليفه و گماشتهاش تضادى پيدا آمد ، و خليفه بجاى او دو نفر كاردار عمدهء خود را فرستاد كه عبد الرحمن بن نعيم غامدى سپه سالار لشكر ، و عبد الرحمن بن عبد اللّه قشيرى كاردار ماليات بود . « 1 » و در سنه 100 ه ايالت هرات به على بن عامر ضبى سپرده شد . « 2 »
فرامين خليفه كه در مورد تقرر اين دو نفر به خراسانيان نوشته شده در سرگذشت اداره و تقواى اجتماعى نظاير برجسته و روشنى است ، كه تاريخ خراسان به ياد دارد ، خليفه پارسا و مردمپرور چنين نوشت :
« اى مردم خراسان ! بر امور حربى شما عبد الرحمن بن نعيم و بر امور مالى شما عبد الرحمن بن عبد اللّه را گماشتم ، اما با ايشان شناسايى سابقه ندارم ، ولى به استناد خبريكه از آنها داشتم ، ايشانرا برگزيدم ، اگر موافق ميل شما باشند ، شكر خدا را بجا آوريد ، و الا از خدا استعانت جوييد و لا حول و لا قوة الا باللّه . » « 3 »
به خود عبد الرحمن بن نعيم چنين نگاشت :
« - اما بعد : همواره به بندگان خدا براى خدا ، بندهء پنددهنده باش ، در راه خدا از دشنام مردم مترس ، زيرا خداوند به تو اولىتر از مردمست ، و حق او بيشتر ! در كارهاى مردم به نيكوئى و نصيحت و امانت و خيرخواهى گراى ، و مبادا كه جز حق به چيز ديگرى ميل كنى ، و ازو هيچ پوشيده نيست و پناهگاهى جز او نيست . » « 4 »
اين خليفه خير و نيكوكار در سنه 101 ه از جهان رفت ، وى موقع خراسان را در كشور
هامش
( 1 ) - فتوح 524 طبرى 5 / 290 ببعد ، زين الاخبار 66 الف
( 2 ) - مجمل فصيحى 1 / 182
( 3 ) - طبرى 5 / 290
( 4 ) - طبرى 5 / 290