شدند ، چون اين خبر بدربار خلافت رسيد ، عبد اللّه بن عامر بفرمان حضرت عثمان يكى از رجال مدبر و كاردان خلافت و صحابى پيغمبر ، عبد الرحمن بن سمره بن حبيب بن عبد شمس را به سيستان فرستاد .
چون بدر سيستان آمد ؛ پرويز ( ايران ) بن رستم مرزبان آنجا را در قصر خودش در ايام جشن محصور كرد ، و با وى به دو هزار هزار ( دو مليون ) درهم و دو هزار وصيف صلح نمود . ابن سمره بعد ازين بركش و رخج و بلاد داور تاخت ، و طوريكه در مبحث سوريان گفته شد ، بت زور را در زمينداور بركند ، و بست و زابل را نيز بكشود ، و چون درينوقت حضرت عثمان ( رض ) در مدينه كشته شد ؛ و امر خلافت به حضرت على ( رض ) رسيد ؛ ابن سمره از سيستان رفت و امير بن احمر يشكرى را بر انجا گماشت ولى مردم زرنج شوريدند ، و او را از آنجا بيرون راندند ( سنه 35 ه ) « 1 »
درين وقت جمعى از رهزنان صعاليك عرب كه حسكه ابن عتاب حبطى و عمران بن فصيل برجمى « 2 » از سران ايشان بودند ؛ زالق و زرنج را بدست آوردند ، و چون حضرت على رض عبد الرحمن بن جروطايى « 3 » را بسيستان گماشت ، حسكه او را بكشت ، و بعد ازو ربعى بن كاس عنبرى با قواى چهار هزارى از حضور حضرت على به سركوبى حسكه شتافت و او را بكشت ( سال 35 ه ) « 4 »
اما در جنوب افغانستان :
در حدود سال 30 ه و عهد خلافت عثمانى ، لشكريان عبد اللّه بن عامر بن ربيعه حكمران خراسان و سيستان تا قندابيل ( گنداوه كنونى بلوچ ) و مكران رسيده بودند و عبد اللّه مرد دانا و سخنورى را كه حكيم بن جبلهء عبدى نامداشت ، به كشف احوال آن اراضى گماشت . حكيم چون بحضور حضرت عثمان رسيد در راپور خود گفت :
هامش
( 1 ) - فتوح 486 و الكامل 3 / 50 و تاريخ سيستان 84
( 2 ) - الكامل 3 / 133 : عمران بن الفضيل برجمى
( 3 ) - كذا در تاريخ سيستان و الكامل 10 مادر فتوح جرء و جزء طبع شده .
( 4 ) - فتوح 487 و تاريخ سيستان 85