مقبره حسن بن كيخسرو
بناى تاريخى مهم ديگر در ابرقو مقبره حسن بن كيخسرو و دخترش بىبى عايشه ملكه خاتون است كه بنام مقبره طاووس خوانده مىشود و نبايد با مقبرهء طاووس الحرمين مذكور در كتاب حمد اللّه مستوفى اشتباه شود - بناى مزبور عبارت از ساختمان خشتى مربعى است كه هر ضلع آن از بيرون قريب سيزده متر بوده پهناى درون آن مختصرى كمتر از ده متر مىشود و بسبك معمول دوران مغول بالاى ديوارهاى خشتى طاقبندى آجرى زده گنبدى از آجر نيز بر فراز آن استوار نمودهاند و بهمينجهت هم فرو ريخته است ( ش - 6 ) ارتفاع تمام بنا تا نوك گنبد بالغ بر 25 متر و پوشش بيرون گنبد تماما از كاشى فيروزهفام يكدست و داخل آن مزين به گچبريها و نقاشيها و گلوبوته و كتيبههاى كوفى و ثلث مىباشد - كتيبه حاوى اطلاعات تاريخى آن به خط ثلث بر لوحه بزرگى بالاى محراب قرار دارد كه آسيب فراوان ديده است و ضمن عبارات حاوى ثناى پروردگار و القاب مربوط به صاحب قبر و اسلاف او كه متداول عهد مغول بوده است از آنچنين برميآيد كه حسن بن كيخسرو بن منصور بن ابى بكر محمد در شب شنبه پنجم جمادى الثانى سال 718 بسن 93 سالگى وفات يافته زندگى خود را بانجام طاعات و خيرات و مبرات گذرانده و دخترش در شب پنجشنبه 17 ذى العقده 707 هجرى درگذشته بود و بناى مورد ذكر قبر اين دو نفر است - بناى مزبور در تاريخ 9 مرداد 1312 ذيل شماره 196 در فهرست آثار ملى ايران بثبت رسيده است و در مجاورت آن هم آثار چند ساختمان قديمى هست و در وسط آنها بناى كوچكى ديده مىشود كه تصور ميرود در محل مقبره قديم و اصلى طاووس الحرمين ( مذكور در كتاب نزهة القلوب حمد اللّه مستوفى ) ساخته شده باشد .
مزار پير حمزه سبزپوش
علاوه بر بناى تاريخى مهم گنبد على آثار ديگرى هم از دوران سلجوقى يعنى قرون پنجم و ششم هجرى در ابرقو بوده كه كموبيش بقايائى از آنها باقى و مشهود است از جمله بناى كوچك بنام مزار پير حمزه سبزپوش را ميتوان شمرد كه محراب گچبرى بسيار زيبا و قابلتوجهى دارد ( ش - 7 ) و با محرابهاى گنبد علويان