ابرقو بجانب چپ يعنى به طرف مشرق منشعب ميگردد و با طى 48 كيلومتر از محل انشعاب جاده بابرقو ميرسند .
نام اصلى ابرقو ابركوه است كه بمناسبت موقعيت شهر قديم بر بالاى صخرههاى كوتاه در عهد ساسانيان آن را بديننام خواندهاند و در ادوار اسلامى مانند بسيارى نامهاى ديگر بجاى كاف حرف ق تلفظ مينمايند .
ابرقو از نظر سازمان كشورى از بعضى جهات تابع يزد و طبعا مربوط به استان دهم ( اصفهان ) بوده از بعضى جهات تابع آباده يعنى مربوط به فارس ( استان هفتم ) است چون راه سهلتر و عملىتر براى رفتن به آنجا از جاده بين آباده و دهبيد مىباشد و از طرفى فرهنگ آن از توابع فرهنگ آباده است طبعا مناسبتر به نظر ميرسد آثار تاريخى آنكه مشتمل بر ابنيه متعدد قابلتوجهى هست ضمن آثار تاريخى فارس مذكور گردد .
گنبد على
قديميترين و مهمترين و مستحكمترين ابنيه تاريخى ابرقو گنبد على يا بگفته بعضى علاقمندان گنبد عالى نام دارد - بناى مزبور برج سنگى هشتضلعى است كه بر بالاى تپه واقع در مشرق ابرقو و مشرف به محل شهر قديم قرار دارد ( ش - 3 ) وضع ساختمانى آن بسيار ساده و دقيق و داراى خطوط مشخص بوده بالاى قسمت هشت ضلعى بنا كتيبه كوفى با خطوط درشت ديده مىشود بالاتر از آن مقرنسكارى زيباى سنگى جلب نظر مىكند و گنبد مدور ساده سنگى برفراز برج هشت ضلعى مزبور استوار مىباشد بام آن را از آجرهاى نازك عهد سلجوقى فرش كرده بودند .
پهناى داخل برج 90 / 8 متر و كلفتى ديوار در هر جانب قريب يكمتر و نيم و بلندى كليه بنادر حدود 12 متر است - كتيبه كوفى مزبور حكايت از اين مينمايد كه اين بنا مدفن امير عميد الدين شمس الدوله ابى على هزار سپ بوده بدستور فرزندش فيروزان بسال 448 هجرى ساخته شده است و در كتيبه كوتاه ديگرى كه بالاى مدخل بنا قرار دارد اشاره به اين امر مىشود كه بناى نامبرده جهت آرامگاه مادر فيروزان