در نتيجهء تجسّسات مزبور اطّلاعات صحيحى پيرامون تمدّنهاى گوناگونى كه متعاقب يكديگر در نواحى مورد ذكر مستقر بوده است و همچنين دربارهء گسترش و فايدهء هريك از تمدّنهاى نامبرده بدست ميآيد .
در زمستان 1339 تجسّسات پرفسّور واندنبرگ اصولا در ناحيهء واقع در مشرق جادّهء كازرون و برازجان كه در مغرب جادّهء قديمى بين فيروزآباد و بندر طاهرى قرار ميگرفت انجام پذيرفت .
در زمستان سال 1338 پرفسّور واندنبرگ تمام طول جادّهء باستانى اخير الذّكر را پيمود و در محلّ معروف به كنار سياه يكى از بزرگترين مجموعهء ساختمانهاى آتشكدههاى ايران را يافت - ناحيهاى كه مورد تجسّس و بررسى قرار گرفت بندرت اماكن پيش از تاريخ را دربر دارد و طىّ سال 1338 اين معنى باثبات رسيد « 1 » - برعكس بقاياى عهد ساسانى و آثار دورهء آغاز اسلامى در نواحى مزبور فراوانست .
مهمترين بنائى كه پرفسّور واندنبرگ در زمستان سال 1339 كشف نمود آرامگاهى از عهد هخامنشى بنام گوردختر است كه در جنوب حسينآباد ( واقع در جنوبغربى جرّه ) قرار دارد - آرامگاه مزبور بوسيلهء تختهسنگهاى بزرگى كه بدون ملاط بر روى يكديگر استوار گرديده است ساخته شده مشتمل بر بناى مستطيلى شكل با بام شبيه شيروانى مىباشد كه بر فراز سكّوى سنگى سه پلّهاى بنياد نهادهاند ( شكل 217 و 218 ) اطاق آرامگاه بوسيلهء در سنگى يكپارچه مسدود ميشد كه امروز از ميان رفته است .
آرامگاه گوردختر شباهت فراوان به آرامگاه كورش در پاسارگاد دارد بدينمعنى كه آن را به همان هيئت آرامگاه كورش و از تختهسنگهاى بزرگ ساختهاند و طرز كار و حجّارى آن نيز از نوع كار هخامنشيان است - باوجود اين از نظر ابعاد و جزئيّات بنا با آرامگاه كورش تفاوت دارد چنان كه ارتفاع آرامگاه
هامش
( 1 ) توجه خوانندگان ارجمند را به نظريهء آقاى توللى در قسمت 16 ذيل كه تلو صفحهء 365 نقل گرديده است جلب مينمايد .