سفالين خرد شده را در داخل كيسه بهم متصل سازند . از معروفترين آنها در قرن گذشته قمرى مىتوان از شادروانان حاج كريم زارع ، مشهدى لطيف چايچى ، شندر شاملى دهقان ، و حاج آقا معلى كشاورز نام برد .
در قديم وسيلهاى براى ساختن دندانهاى مصنوعى نبود و تنها از هشتاد سال پيش چنين كارى در اين شهر آغاز گشت و مرحوم « ميرزا ابو الفضل » نامى اولين دندانساز در اين شهر شناخته شد . او و كسانى مثل لطفعلى خان وكيلى ، شادروان حاج آقا هاشمى حريرى ، كه بعد از ميرزا ابو الفضل در اين شهر دندانسازى مىكردند شاگردان زيادى از راهكار و تجربه تربيت نمودند و اين تربيتشدهها در اردبيل ، آستارا ، مشكين ، خلخال ، بيلهسوار ، نمين ، گرمى ، هشتپر طوالش ، رضوانشهر و حتى در خود تهران مراكزى بوجود آورده از راه دندانسازى به خدمت مردم برخاستند .
داروخانههاى اردبيل :
دارو و دوافروشى نيز تاريخ بسيار قديمى دارد و بتدريج كه بشر گياهان مفيد و معالج را تشخيص مىداد آنها را جمعآورى كرده بوسايل گوناگون و منجمله از طريق فروش در اختيار بيماران مىگذاشت .
در اردبيل نيز چنين بود و از قديم فروش اينقبيل داروها رواج داشت و بيشتر عطّاران شهر انواع مختلف آنها را بمشتريها مىفروختند .
كمكم كه داروهاى غيرگياهى معمول شد مغازههاى مخصوصى بنام « اوپتيك » يا « دواخانه » گشايش يافت و كسانى از مطلعين اين رشته وظيفهء داروسازى و داروفروشى را بر عهده گرفتند . از جملهء اينان شخصى بنام مرحوم « مشهدى بابا » دوافروش بود كه در پنجاه سال پيش در اول راسته بازار اردبيل مغازهء بزرگى بنام « دواخانهء اتحاد » تأسيس نمود . او مردى نجيب و بااطلاع و علاقمند بشغل خود بود و با مشتريان با مهربانى برخورد مىكرد . شخص ديگرى بنام شادروان « حاج شيخ صادق نجفى » در سراى حاجى احمد بدين كار مبادرت مىنمود و داروهاى گوناگون را از خارج وارد كرده در اختيار دوافروشان مىگذاشت . شخص ديگرى بنام مرحوم « حاج مير صادق صفويزاده » نيز در راسته بازار ، مقابل مسجد جامع دواخانهاى بوجود آورد و چندى نگذشت كه شادروان « آقابالا دوافروش » هم در راستهء دوشابچىها دكان داروفروشى افتتاح نمود .