مشابه اين شهر ، رابطهء صدها هزار شهروندان آنها ، بخاطر ده يا بيست كيلومتر راه در گردنه ، ماههاى متمادى با ديگر نقاط قطع مىشود ؟
در اواخر سلطنت رضا شاه مسير جادهء مهندسى مهمى از اردبيل به طرف گيلان انتخاب شد و قسمت اعظم زيرسازى و پلهاى كوچك آن ، كه از قريهء ننهكران مىگذشت ، باتمام رسيد و اگر واقعهء شوم سوم شهريور 1320 مدتى ديرتر صورت مىگرفت امروزه آن راه داير بود . ولى با پيشآمد آن واقعه و هجوم متفقين بايران ، مهندسان و سازندگان راه مذكور كه آلمانيها بودند ، فرار كردند و راه نيز بمرور ايام از بين رفت .
در زمانى كه ما اين مجموعه را گرد مىآوريم اردبيل بوسيلهء سه جادهء خاكى درجهء دو با آستارا ، خلخال و مشكين ارتباط دارد و يك راه شوسهء درجهء دو ، كه بتازگى روى آن لايهاى بنام آسفالت سرد كشيدهاند ، آن را با سراب مربوط مىسازد . يك راه فرعى ديگرى نيز ، كه از جاده مشكين جدا مىشود ارتباط اين منطقه را با گرمى و بيلهسوار و مغان برقرار مىسازد .
وقتى وضع جادههاى اصلى چنين باشد مىتوان طرق ارتباطى شهر و روستاها همچنين راههاى بين دهكدهها را در نظر مجسم نمود . بيشتر اين روستاها فاقد راه ماشينرو است و اكثر آنها ، بويژه روستاهائى كه در نقاط كوهستانى قرار دارند مدتهاى زيادى در فصل زمستان در محاصره قرار مىگيرند و رابطهء آنها با ديگر نقاط مجاور به كلى قطع مىشود .
اردبيليان مدتها تلاش مىكردند كه دولت فرودگاهى در اين شهر بسازد و با ايجاد راه هوائى امكاناتى از حيث ارتباط آنها با نقاط دوردست فراهم آورد . سرانجام اين خواستها به نتيجه رسيد و با تأمين اعتبار مقدمات عقد قرارداد با مقاطعهكار و آغاز عمليات فراهم گرديد . قرار است عمليات ساختمانى در سه سال پايان يابد و در آنمدت امكان استفاده از اين راه فراهم شود . اميد آنكه اين قرار عملى شود و بموازات آن براى راههاى اصلى و فرعى اين ولايت نيز اقدام اساسى به عمل آيد .
اردبيل در گذرگاه تاريخ ( فارسى ) — صفحة 473
مساهمون: بابا صفرى
ص٤٧٣