آنچه درخور توجه است اينست كه در ايام حيات اين بزرگان ، علم و دانش زمان معطوف بمسائل دينى و ادبى و بعبارت ديگر همان مطالبى بوده است كه آنان در راه تحصيل آن كوشيده و ياد و اثرى از خود باقى گذاشتهاند و طبيعى است كه با توسعهء علوم رياضى و تجربى و پيدايش دانش كيهانى و . . . اردبيل در نسلهاى جديد خود دانشمندان بزرگوارى در آن رشتهها نيز بجامعهء بشريت تقديم خواهد كرد و بدينسان بر افتخارات تاريخى خود خواهد افزود .
اين فصل را با عكس زير كه در آن جمعى از وعاظ نيمقرن اخير اردبيل ديده مىشوند بپايان مىرسانيم .
از چپ براست : « رديف اول : امام جماعت مسجد قرهدگنك ، حاج مير فاضل ، شيخ العلماء صدوقى ، دانشمند گرانقدر آية الحق حاج ميرزا احمد فقيه ، پيشنماز مسجد سلطانآباد ، شناخته نشد . »
« رديف دوم : ملا مصطفى واعظ ، آقا مير درويش واعظ ، حاج ملا لطيف مجد الواعظين ، ملا يعقوب قطب الواعظين ، حاج شيخ حسن امين الواعظين ، آقا شيخ حميد مسائلى . »
اردبيل در گذرگاه تاريخ ( فارسى ) — صفحة 370
مساهمون: بابا صفرى
ص٣٧٠