آستانهء رضوى در خراسان با خط همين نظام الدين مىباشد . « 1 »
نظام الدين اردبيلى :
« نظام الدين ولد شمس الدين » خطّاط هنرمندى است كه از دار الارشاد اردبيل برخاسته و در قرن نهم هجرى در اردبيل بكتابت اشتغال داشته است . بنا بنوشتهء دانشمندان آذربايجان خطوط ستّه را خوب مىنوشته و مخصوصا خط نستعليق را خوب و پاكيزه كتابت مىكرده است . نوشتهاند كه نظام الدين در سال 920 هجرى هنوز در حال حيات بوده است .
نكهت اردبيلى :
از او نيز بعنوان شاعر در كتابها يادشده و « دانشمندان آذربايجان » اين بيت را بنام وى ضبط كرده است :
قطرهء آب حيات عمر ابد مىبخشد * التفات كم صاحبنظران بسيار است
نورى اردبيلى :
در عهد شاه عباس اول مىزيسته و از شعراى آنعهد بشمار مىآمده است . اين بيت به دو منسوب است :
بر دور رخت خط بود آن هاله كشيده * يا دود دل ماست بخورشيد رسيده « 2 »
وارثى اردبيلى :
از اصيلزادگان اردبيل بوده است . در قرن دهم مىزيسته و بحسن سيرت و كمال قريحت معروف بوده است و مخصوصا از جهت تواضع و خلق نيكو شهرت عمومى داشته است . پس از مدّتى از اردبيل عزم عراق عجم و خراسان كرده به سير و سياحت گذرانيده است . در سال 989 هجرى به استرآباد « گرگان امروزى » رسيده مورد احترام علما و التفات سكنهء آنجا قرار گرفته است . در ادب و شعر توانائى كافى داشته اشعار نيكوئى مىسروده است و اين ابيات نمونهاى از آنهاست :
وارثى را بارها گفتم كه ترك عشق كن * حرف من نشنيد چندانى كه دشمنكام شد
بزندگيم كدام آرزو برآوردى * كه روز بازپسين نخل ماتمم باشى
هامش
( 1 ) - الذريعه . مجلد 23 صفحه . 142 و مجلد / 1 . صفحه 413 .
( 2 ) - نبايد پنداشت كه ما هرجا بنام يك اردبيلى با يك بيت شعر برخوردهايم او را جزو دانشمندان آوردهايم . بلكه ، اينها را ديگران در عداد دانشمندان ذكر كردهاند و ما نقل قول كردهايم .