صفيرى سر نزد در هيچ حال از من مگر وقتى * كه در دام آمدم صياد غافل را خبر كردم . « 1 »
مستوفى اردبيلى :
از او شرححالى در مآخذ ديده نمىشود و فقط در كتاب دانشمندان آذربايجان بدين بيت از وى اشاره شده است :
به اين ناز و ملاحت گر بسير بيستون آئى * نثار مقدمت فرهاد سازد جان شيرين را
مفتى الشيعه :
آيت الحق سيد محمد تقى از فقهاى بزرگ يكقرن اخير اردبيل است . پدرش سيد مرتضى از فقهاى دانشمند و باذكاوت اماميّه در نجف اشرف بود . او حدود سال 1282 هجرى قمرى در نجف به دنيا آمد و هنوز كودك بود كه پدرش بزادگاهش در خلخال برگشت و پس از چندى قصد توطن در اردبيل نمود . نشوونماى محمد تقى در اين شهر صورت گرفت و مقدمات و سطح را نيز در همين شهر ، نزد پدر و مرحوم حاج مير صالح مجتهد فراگرفت و از محضر دانشمند بزرگ مرحوم شمس الحكماى معروف نيز رياضيات و هيئت و طب آموخت . در چهل و يكسالگى بنجف اشرف رفت و در حوزهء درس آخوند ملا كاظم
هامش
( 1 ) - آتشكدهء آذر . جلد 1 . تهران . 1336 .