بلبل بفغان من بخموشى غم دل را * هركس بزبانى كه توانست ادا كرد
در مستى و خوابم نشود عشق فراموش * آسودگى افتاده به بيهوشى ديگر
عارف سخن از پير نهان نتواند * و اصل صفت وصل بيان نتواند
چون قطرهء پيوسته به دريا گم شد * گمگشته ز گم كرده نشان نتواند .
ميرزا محمد اردبيلى :
از دانشمندان و عرفاى قرن يازدهم هجرى است . در كاشان سكونت داشته و در آنجا نيز درگذشته است . بسبب مقام علمى كه داشته بعنوان « محقّق اردبيلى » معروف گشته ولى حاج ملا على نراقى در كتاب معروف « الخزائن » خود ، ويرا چنين معرفى نموده است :
ميرزا محمد الاردبيلى الاصل و كاشانى المسكن كه مشهور بمحقّق است و قبر او در بيدگل است از قراى كاشان ، از جملهء عرفا بوده از شاگردان قاضى اسد اللّه قهيبائى ، كه او نيز از جملهء عرفاست و در كاشان در قرب دروازهء فين مدفون است در مقبرهء شاه شمس و حال مشهور است بمقبرهء قاضى اسد اللّه و فوت قاضى اسد الله در سنهء يكهزار و چهل و هشت 1048 هجرى واقع شده . . . »
ميرزا محمد كتاب ارزندهاى بنام « رياض العارفين و منهاج السالكين » در عرفان و تصوّف تأليف نموده و نسخهء عكسبردارىشدهء آن از نسخهء خطى در دو مجلد بشمارهء 6525 در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران موجود مىباشد . ميرزا محمّد در ابتداى كتاب خويشتن را « ميرزا محمد بن سلطانمحمد اردبيلى الاب ملقب بمحقق مقيم دار المؤمنين كاشان » معرفى كرده و با احاطهء كاملى كه به قرآن مجيد و احاديث و علوم زمان خود داشته است كتابش را در بهترين شكلى تدوين نموده است .