ميرزا صفر
در يك جنگ خطى كه قبل از سال 1111 هجرى قمرى نوشته شده از او اشعارى به زبان تركى و فارسى ضبط گشته است بدون آنكه بشرححال و تاريخ حيات و ممات وى اشارهاى شده باشد . « 1 »
ابيات زير از اشعار فارسى اوست :
وجودم را نه بى جا آفريدند * براى درد و غم و جا آفريدند
غبار سينه و خون دلم را * بهم سودند و دنيا آفريدند
بمجنون تلخ باشد لعل شيرين * كه او را مهر ليلى آفريدند
پريشانى عالم جمع كردند * سر زلف چليپا آفريدند
اين ابيات نيز نمونهاى از اشعار تركى او مىباشد :
خم اولدى بار غم آلتيندا بيد مجنون تك * نهال قامتيم اى سرو بوستان سن سيز
شكستهحال پريشان و زار و محزونم * بيله كچر گونوم اى عمر ناتوان سن سيز
بيله كچه اگر اى گل فراق ايّامى * بو عمرى ايسته منم داخى بير زمان سن سيز
شيخ صفى الدين اردبيلى :
ابو الفتح اسحق بن امين الدين جبرئيل در سال 650 هجرى در كلخوران ، كه قريهاى است در سه كيلومترى شمال اردبيل ، ديده بجهان گشود . پدرش از ثروتمندان و كريمان بود و مشرب عرفانى داشت . صفى الدين تنها شش سال از نعمت وجود پدر بهرهمند بود و اين دوره ، با همهء كوتاهى ، در تكوين شخصيت وى اثر بسيار نمود . زيرا بعقيدهء علماى تربيت سنين از سه تا شش سالگى بهترين دوره فراگيرى انسان مىباشد . ترديد نيست كه مراقبت مادرش نيز در تكميل فضائل معنوى وى اثر داشت .
شيخ صفى معروفتر از آنست كه بتوان در اين مختصر او را تعريف نمود ما در جلد اول و دوم اين كتاب بتناسب مقال مطالبى دربارهء او نوشته و گفتهايم كه صرفنظر از جنبهء عرفانى ، وى از دانشمندان بزرگ بشمار مىآمد . و قرآن تفسير مىكرد و در علم قرآن
هامش
( 1 ) - اين جنگ صاحبان پيشين خود را يكبيك از دست داده و فعلا نوبت نگهدارى آن بنگارنده رسيده است .